Tot hier en  niet verder –  Deel 2 gezonde grenzen

Tot hier en niet verder – Deel 2 gezonde grenzen

In deel 1 van de blog ’tot hier en niet verder’, kon je lezen hoe je ‘(on)gezonde grenzen ontwikkelt en waarom het zo belangrijk is om je grenzen aan te geven.  In deze blog ga ik dieper in op hoe je concreet een gezonde grens trekt en op een verbindende manier communiceert.

Stap 1een gezonde grens trekken, begint met het VOELEN van jouw grens.

En daar wringt het schoentje al.  Je voelt het niet eens omdat je al heel lang geleden hebt geleerd om maar niet te voelen, je aan te passen, jezelf weg te cijferen.  Je hebt dus opnieuw ZELFBEWUSTZIJN te ontwikkelen.  Terug contact leren maken wat jou energie geeft, wat belangrijk is voor jou. Welke waarden zijn belangrijk in je leven en hoe wil je hiernaar leven? Het betekent zelfliefde en zelfcompassie ontwikkelen om hiervoor te kiezen en nee te zeggen tegen een verzoek van buitenaf.  Een verzoek wat niet (meer) bij je past.

Een tweede belangrijke manier om meer ZELFBEWUSTZIJN te ontwikkelen, is terug contact te maken met je fysieke lichaam en te leren voelen wat daar te voelen is. Wanneer iemand over je grenzen gaat, voel je dit ergens in je lijf: je verstijft, je krijgt een krop in de keel, je voelt het kolken vanbinnen, je darmen beginnen te borrelen… JOUW LICHAAM REAGEERT. Wat er gebeurd of gezegd geweest is, blijft op jou plakken. Je blijft erover piekeren en in je hoofd houd je allerlei conversaties met jezelf over wat er gebeurd is.

✏️ Pak pen en papier en schrijf hierover gedurende 10 minuten: Wat precies heeft jou geraakt? Wat doet dit met jou? Welk gevoel heb je hierbij? Waar heb je echt behoefte aan? Wat zou je willen zeggen, etc… op die manier word je je meer en meer bewust van waar nu precies jouw grens ligt en wanneer die geraakt wordt.

Stap 2 :  communiceer jouw grens op een verbindende manier, zonder verwijten naar de ander

Ook al lukt het jou misschien niet op het moment zelf, je mag er altijd later op terug komen en alsnog aangeven waarmee je zit. Zeker in het begin, heb je eerst voor jezelf klaarheid te brengen in wat er nu precies in jou is omgegaan en waar je behoefte aan hebt.

Heb je hier helderheid over, communiceer jouw grens volgens de volgende vier stappen:

  1. benoem het gedrag wat niet meer werkt voor jou
  2. geef aan hoe je je hierbij voelt
  3. zeg waar je behoefte aan hebt
  4. formuleer je verzoek aan de ander

Ik voeg er graag een vijfde stap aan toe, die niet echt een aparte stap is, maar meer de energie waarmee je jouw grens communiceert en dat is :

  1. benoem jouw intentie voor het communiceren van de grens: bijv rust creëren voor jezelf, de vriendschap of samenwerking versterken, eerlijk zijn met de ander, etc…

👉 Bijv: je vriend klaagt steen en been over zijn werk, maar doet er niks aan en jij hebt het helemaal gehad hiermee want het verhindert om te genieten van een ontspannen moment met je beste vriend. Zeg dan: lieve vriend, je weet dat ik je doodgraag zie, maar we praten nu een uur over jouw problemen op het werk en het advies dat ik jou geef, lijkt niet aan te komen. Ik voel mij hier een beetje machteloos in en waar ik behoefte aan heb, is ontspanning na een drukke werkweek samen met jou, mijn dierbare vriend. Ik zou het heel erg waarderen als we het onderwerp nu kunnen veranderen en over positieve zaken kunnen praten, want die zijn er ongetwijfeld ook.

Je geeft je grens aan, je zegt wat je wel en niet meer wilt en je uit tegelijkertijd je appreciatie voor de vriendschap. Als je vriend dit niet kan horen, is het misschien tijd om een nog grotere grens te trekken en afstand te houden.

Stap 3 : herhaal jouw grens

Wellicht moeten mensen wennen aan de nieuwe jij, dus je zal jouw grenzen moeten herhalen. Dat is geen kwestie van kwade wil van de ander. Jouw grens is jouw verantwoordelijkheid, daar moet de ander niet voor zorgen. Regelmatig heb ik het gesprek met cliënten dat ze verwachten dat éénmaal je het gezegd hebt, de ander het wel zal begrepen hebben. Ze geraken teleurgesteld in de reactie van de ander: ‘dan trek ik eens een grens en dan reageert hij zo’. Je kan niet verwachten dat er automatisch een positieve en begripvolle reactie van de ander tegenover staat. Als men gewoon is van jou dat jij altijd ja knikt en nu zeg je nee, dan is het even schrikken en sommigen gaan het ook echt niet leuk vinden. Gaandeweg als jij die spanning leert verdragen en jouw grens gaat herhalen, ga je merken dat na verloop van tijd jouw omgeving dit wel ok gaat vinden en zelfs naar jou opkijkt omdat jij er zo goed in slaagt om je grens te trekken.

Blijft de ander hardnekkig over jouw grenzen gaan, mag jouw grens ook zijn om uit de relatie (vriendschappelijk of ander) te stappen.

Dit was het, tot hier en niet verder, over gezonde grenzen trekken!

Vind jij het lastig om een gezonde grens te trekken, voelt dit erg beangstigend? Ben je bang om anderen teleur te stellen en zorgt dit er keer op keer voor dat jij je laat meeslepen in iets wat je eigenlijk niet wilt? Of voel je een muur om je heen staan die je verhindert om echte verbinding te maken met anderen?

Neem contact op! Samen gaan we op weg om stap voor stap bewust te worden van jouw grens en hoe je deze op een verbindende manier kunt communiceren.

 

Tot hier en niet verder – Deel 1 gezonde grenzen

Tot hier en niet verder – Deel 1 gezonde grenzen

Ik wil niet langer over mijn grenzen laten gaan, zei hij. Ik ben altijd zo met de omgeving bezig dat ik niet bij mezelf geraak. Wanneer mensen over mijn grenzen gaan, heb ik het niet eens door. Ik voel mijn grenzen niet. Wanneer ik opkom voor wat ik wil, voel ik mij enorm schuldig. Opkomen voor mezelf, betekent dat dit ten koste gaat van de ander en dat vind ik heel moeilijk. In relaties met anderen is het all the way, dan vertel ik mijn hele leven of ik trek een muur op en houd afstand… Ik wil beter kunnen aanvoelen bij wie ik mij kwetsbaar kan opstellen en bij wie niet ipv telkens opnieuw teleurgesteld te worden. Wat ik wil kunnen zeggen tegen iemand is: tot hier en niet verder… zonder me schuldig te voelen…”

Het thema grenzen is een veel voorkomend thema bij cliënten. In deze blog neem ik je mee in hoe iemand (on)gezonde grenzen ontwikkelt. Welke mechanismen hier aan ten grondslag liggen en waarom het zo belangrijk is om een gezonde grens te trekken. In deel 2 van ‘tot hier en niet verder’, vertel ik je hoe je een gezonde grens trekt en communiceert op een verbindende manier. In de vierde summer episode van de podcast Energiek, kan je geheel nog eens beluisteren: tot hier en niet verder, over gezonde grenzen.

Hoe ontwikkel je (on)gezonde grenzen

Als baby word je geboren als een spons. Als baby heb je geen grenzen, je hangt volledig af van anderen om te overleven. Je komt met een behoefte tot verbinding op de wereld. Je hebt VERBINDING nodig om te kunnen overleven. Daarnaast ontwikkel je de behoefte aan AUTONOMIE, om je eigen IK te kunnen zijn.

Het groeien in die eigen autonomie betekent in sommige situaties een bedreiging voor de verbinding.

Maw, wanneer het kind in zijn volle autonomie gaat staan, wordt het afgewezen door de ouders. De verbinding wordt verbroken. Dit gebeurt met de beste intenties: de ouders willen het kind veilig houden, weg van gevaar of omdat ze in hun opvoeding bepaalde overtuigingen hanteren en weinig ruimte laten voor andere zienswijzen. En soms, in uitzonderlijke situaties is er helemaal geen ruimte voor de eigen autonomie omdat één of beide ouders kampt met een psychische kwetsbaarheid, zoals depressie, borderline, narcisme, etc… Het kind leert onbewust dat het niet veilig is om zichzelf te zijn of dat er iets mis is met hem. Het kind gaat vervolgens heel erg zijn best doen, de eigen behoeften opzij zetten en meer en meer zorgen voor de ouders om toch maar verbinding te kunnen houden en zich erkend, geliefd, gewaardeerd, etc… te voelen. Die strategie kan leiden tot de ontwikkeling van een grote people pleaser. Eigen grenzen worden bijgevolg niet meer gevoeld. Of het kind trekt een muur op en laat niemand meer toe.

Heb je als kind de boodschap meegekregen dat het veilig is om jezelf te zijn, je eigen autonomie en je eigen authenticiteit te onderzoeken, dan is de kans groot dat je makkelijker een gezonde grens kan aangeven. Reageerden je ouders boos, teleurgesteld of werd je afgewezen, dan heb je als kind de boodschap meegekregen dat het onveilig is om voor jezelf op te komen. Voor iemand die is opgegroeid in een toxische gezinssituatie kan de angst voor het trekken van een gezonde grens zelfs aanvoelen als een doodsangst: ze hebben het gevoel dat ze van de wereld zullen gevaagd worden wanneer ze opkomen voor zichzelf. Alsof ze op zichzelf geen bestaansrecht hebben, er niet mogen zijn. Ze ontlenen hun bestaansrecht als het ware aan het pleasen van anderen.

IT’S OK

TO SAY NO

Waarom is het trekken van gezonde grenzen zo belangrijk?

Zowel in persoonlijke als in professionele relaties is het belangrijk om gezonde grenzen te stellen. Voor jezelf én voor de ander. Zonder die duidelijke grenzen weet jouw omgeving niet waar ze aan toe zijn bij jou. Voor jezelf leidt dit al snel tot teleurstelling, frustratie of onmacht.

Het stellen van een grens, is een dienst die je aan jezelf en aan je omgeving levert: door duidelijk te zijn in hoe je wilt dat anderen jou behandelen, kan je een gezonde relatie met iemand opbouwen en komen tot een diepgaande en authentieke VERBINDING ipv in een BINDINGSPATROON vast te komen zitten (bijv. ik ben het maar waard om graag gezien te worden wanneer ik mezelf en mijn behoeften wegcijfer).

Dit vraagt enige vorm van moed. Het vraagt zelfliefde en zelfcompassie om aan te geven wat werkt voor jou en wat niet. Dit houdt het risico in dat de andere zich teleurgesteld, boos of verdrietig voelt. Leren om niet de verantwoordelijkheid over te nemen over de reactie van de andere, is dé uitdaging. Mensen die gezonde grenzen kunnen aangeven, weten waar ze voor staan en durven hier ook voor te gaan staan, met respect voor de reactie van de ander hierop, zonder hierover de verantwoordelijkheid over te nemen of zich schuldig te voelen.

Klaar om met het trekken van gezonde grenzen aan de slag te gaan?
Lees in deel 2 van ‘tot hier en niet verder hoe je een gezonde grens trekt en communiceert (link naar deel 2 vd blog)

Loop jij nog vast in je schuldgevoel?  Voel je je erg angstig wanneer je nog maar denkt aan opkomen voor jezelf tegenover een collega, leidinggevende, partner, vriend, etc…  Neem contact op!

Samen gaan we op weg om duidelijk te maken waar jouw grens ligt en hoe je die kan communiceren zonder schuldgevoel.

Autonomie en Verbinding

Autonomie en Verbinding

“Ik voel me zo schuldig” zei ze.  

“Ik blijf erover malen en manieren zoeken om het op te lossen, maar ik weet dat ik het niet opgelost krijg omdat ik gewoonweg de capaciteit niet heb in mijn team.”

 

Ik wil zo graag met hem in overleg gaan hierover. Ik wil hem graag doen inzien dat er wel een manier is die we samen kunnen uitwerken zodat hij geholpen is en ik mijn team niet moet overbelasten. Maar het lukt me nu niet om het gesprek aan te gaan. Ik voel dat ik niet sterk genoeg sta en onmiddellijk in de emotie zal schieten. Ik voel me zo machteloos in relatie tot hem…”

Kristien wil het probleem SAMEN aanpakken, vanuit CONNECTIE samenwerken en komen tot resultaat. Ze begrijpt niet hoe haar collega op een FORMELE MANIER ZIJN POINT OF VIEW wil opdringen zonder overleg. Hoe hij zich zo AFSTANDELIJK kan gedragen en louter vanuit zijn EIGEN BEHOEFTE blijft redeneren, zonder begrip voor haar argumenten. Ze vindt hem erg egoïstisch en helemaal geen team player. En het meest frustrerende is dat de organisatie zegt dat de manier waarop haar collega het aanpakt de juiste is. Zij is het probleem omdat ze een paar keer emotioneel gereageerd heeft vanuit haar machteloosheid. Ze begrijpt er niks van en vraagt zich af of ze wel capabel is. Ze neemt DE SCHULD hierover volledig op haar.

Kristien beschikt over veel PERSOONLIJKE ENERGIE (op zoek naar verbinding) en haar collega zet eerder ONPERSOONLIJKE ENERGIE (vanuit eigen autonomie) in. BEIDEN ZIJN OK, niet beter of slechter dan de andere. Afhankelijk van de context, kan het erg nuttig zijn om meer persoonlijke energie in te zetten of net meer onpersoonlijke energie. Het probleem in communicatie, samenwerken en samenleven ontstaat wanneer er geen flexibiliteit meer is in je handelen en je geen keuzevrijheid ervaart bij het inzetten van je energie.

Kenmerken autonomie & verbinding

AUTONOMIE (onpersoonlijke energie)

kunnen begrenzen
tonen zelfrespect
kunnen gepast afstand nemen
kunnen alleen zijn
zijn meer afgestemd op eigen behoeften 
formeler, reageren rationeel
voelen zich niet verantwoordelijk voor de gevoelens van anderen
respecteren de andere in zijn uniciteit
Weinig bemoeizucht
kunnen zich eenzaam en betekenisloos voelen omwille van gebrek aan verbinding met anderen
kunnen makkelijk nee zeggen

VERBINDING (persoonlijke energie)

kunnen moeilijk grenzen aangeven
centraal staat connectie- verbinding-liefde
nabijheid en samenzijn
Relatie is belangrijk
empathisch – afgestemd op de ander,        bezorgd over en begaan met anderen
emotioneel, praten vanuit gevoel
voelen zich verantwoordelijk voor de gevoelens van anderen
plaatsen samen zijn boven eigenbelang
kunnen gaan ‘bemoederen’ en door anderen ervaren worden als bemoeizuchtig 
voelen zich minder alleen of zonder betekenis net omwille van hun goede verbinding met anderen
kunnen moeilijk nee zeggen

De uitdaging voor Kristien is om nu diezelfde onpersoonlijke energie van haar collega te gaan inzetten om haar grenzen aan te geven en duidelijk te maken dat het op die manier niet zal werken voor haar. Als ze hier nog maar aan denkt, komt ze in een gewetensconflict terecht: zo zou het niet moeten gaan, het zou toch veel leuker zijn als we dit op een verbindende manier zouden kunnen oplossen in harmonie met elkaar en met veel empathie voor elkaars problemen hierin.

De realiteit is dat haar collega wellicht niet eens begrijpt wat zij hier allemaal mee bedoelt en hij ervan overtuigd is dat ze toch samen aan het werken zijn! Zij moet gewoon niet zo emotioneel reageren en haar verantwoordelijkheid opnemen. Ieder zijn verantwoordelijkheid dat zou het leven toch veel makkelijker maken.

De homeopathische dosis

Hoe zou het zijn, vraag ik haar om wat meer onpersoonlijke energie in te zetten in communicatie met hem? Om wat meer vanuit jouw autonomie te handelen ipv uit ‘samen’.

“Bah” antwoordt ze, zo wil ik helemaal niet worden, dan ben ik mezelf niet meer en ik wil helemaal geen egoïst worden, dat zou ik nooit kunnen.

Nee natuurlijk niet, zeg ik, dat is ook niet de vraag, wel dat je een homeopathische dosis inneemt.

Wat zou er mogelijk worden met een homeopathische dosis?

Ik zou mij niet zo omver laten blazen. Ik zou beter bij mijn standpunt kunnen blijven. Ik zou hem kunnen zeggen dat als hij het zo wilt, we hierover eerst een vergadering moeten houden om dit verder uit te werken. 

En wat zou het effect op jezelf kunnen zijn als je dit zo zou brengen? Ja dan zou ik mij wel sterker voelen en minder schuldig. En wat zou het effect op hem kunnen zijn van deze aanpak? Ja, hij zal misschien wel verschieten, maar hij zal misschien eindelijk eens luisteren.

En is dat nu net niet wat je wilt, vraag ik haar: dat je gehoord wordt?

ja dat is zo…

En ervaar je dit als egoïstisch van jezelf? Nee, helemaal niet, want ik moet mijn team beschermen en ik doe het voor hen. Op die manier voelt het aan alsof ik het beste kan geven aan mijn team en tegelijkertijd op een gezonde manier mijn grenzen hierin kan bewaken. En dat is eigenlijk net wat ik wil, concludeerde ze.

Wil jij ook het beste geven aan je team? In verbinding met jezelf en jouw omgeving zonder dat je over je grenzen laat lopen? Neem contact op!  Ik begeleid jou graag zodat je met meer energie in je werk en in je leven kan staan.

De impostor in jou ontmaskerd

De impostor in jou ontmaskerd

Heb jij wel eens last van het ‘impostor syndrome’?

Ondanks succesvolle resultaten, blijf je twijfelen aan je eigen capaciteiten en heb je angst om ‘ontmaskerd’ te worden of door de mand te vallen. Voor wie last heeft van impostor gedachten heeft succes maar weinig te maken met eigen capaciteiten, maar is het succes vooral een kwestie van geluk, toeval of omwille van de omstandigheden. Maw de eigen prestaties worden continu onderschat en weggezet als ‘dit is toch normaal, dat kan toch iedereen’.

Hoe deze negatieve gedachten ontstaan, wat de copingmechanismen zijn om ermee om te gaan en wat je kan doen om deze gedachten om te buigen, ontdek je in deze nieuwe blog, gebaseerd op de podcastaflevering ‘the impostor experience’. In deze podcastaflevering ga ik in gesprek met Sarah Debaets, licensed associate van het impostor syndrome institute. Zij is impostor experte en ervaringsdeskundige en leert ons alles over de ‘impostor experience’.

Wat is het impostor syndrome?

Eerst en vooral is de term ‘syndrome’ niet helemaal correct. Het is geen ziektebeeld, je BENT geen impostor. De impostor gedachten worden voornamelijk uitgelokt door een specifieke context. Bijvoorbeeld een verandering van job of wanneer je vanuit een exportrol evolueert naar een leiderschapsrol of je komt in een nieuw team terecht.

Wanneer je last hebt van impostor gedachten ga je ondanks herhaaldelijk succes, dit succes toeschrijven aan externe omstandigheden. Maw de eigen capaciteiten worden continu onderschat en je ervaart een angst om ontmaskerd te worden of door de mand te vallen. Het gaat verder dan de gewone ‘zenuwachtigheid’ voor een belangrijke presentatie of bespreking. Wanneer de presentatie of bespreking succesvol is afgerond slaagt de professional met de impostor gedachten er niet om deze positieve ervaring op te slaan als een bron en mee te nemen voor de toekomst. Ondanks herhaaldelijk succes blijft men het succes toeschrijven aan geluk, toeval of de omstandigheden en beschouwt men hetgeen gerealiseerd werd als ‘normaal’ en als iets wat iedereen toch kan. Maw, de impostor gedachten slijten niet met het groeien van ervaring en het herhalen van succes.

Wat zijn de oorzaken van de impostor gedachten?

Impostor gedachten zijn contextgebonden en worden uitgelokt door specifieke triggers, situaties of personen. Je BENT geen impostor, je HEBT een impostor experience. De impostor experience kent zijn ontstaan tijdens de jeugd. Ouders die sterk prestatiegericht, overbeschermend of extreem controlerend zijn, kunnen aanleiding geven tot het ontwikkelen van die impostor gedachten.

Wat zijn de coping mechanismen bij het hebben van de impostor experience?  

Iemand met impostor gedachten, gaat zich steeds vooraf indekken zodat hij voor zichzelf een reden kan geven waarom iets gelukt is of waarom iets niet gelukt is. Dit gebeurt via één van de onderstaande strategieën. Je kan ze ook omschrijven als de vier types van impostor experience:

The High Achiever

The high achiever gaat heel hard werken, gedreven vanuit een gevoel ‘anders gaat het niet goed genoeg zijn’. En wanneer hij niet het gewenste resultaat behaalt, kan de omgeving op zijn minst niet zeggen dat hij zijn best niet heeft gedaan.

The Procrastinator

‘Ik kan niet werken, zonder deadline’, zegt de procrastinator. Hij gaat de taken uitstellen zodat hij wanneer het vervolgens niet lukt, kan zeggen ‘ik ben te laat gestart en daarom is het niet gelukt’. Als het goed afloopt, bevestigt het dat hij die deadline nodig heeft om resultaat te halen.

The Self Saboteur

De self saboteur gaat de avond voor een belangrijke gebeurtenis te laat opblijven of te laat komen op een afspraak zodat hij een reden kan geven waarom het niet gelukt is: ik was onvoldoende uitgeslapen, ik was te laat vertrokken en stond in de file, etc…

The Low Profiler

The low profiler gaat denken ‘ik kan het beter niet doen, dan dat ik hier ga falen’. Hij cijfert zichzelf continu weg en hij gaat zijn gedachten niet uitspreken vanuit het idee ‘ik kan het beter niet zeggen dan kan ik ook niks verkeerd zeggen’

Professionals met impostor experience hebben het bovendien heel moeilijk om, om te gaan met de drie F’s:

Fear, Failure en Feedback.

Ze ervaren dit als erg negatief, ze mogen immers niet falen of fouten maken.

Hoe kan je jouw impostor experience ombuigen of ervoor zorgen dat je er minder last van hebt?

STAP 1: PRAAT EROVER

Er is geen quick fix, je zal door het proces moeten van het ‘taboe’ te doorbreken en er met iemand over te praten. In eerste instantie kan dit een vriend of familie zijn, maar zijn de gedachten hardnekkig, zoek professionele begeleiding via een coach.

STAP 2: WORD JE BEWUST VAN JOUW TRIGGERS

Vervolgens is het belangrijk om bewust te worden wat jouw triggers zijn en hoe deze aanleiding geven tot deze impostor gedachten.

STAP 3: ONTWIKKEL EEN REALISTISCH BEELD VAN JE COMPETENTIES

Je dient deze gedachten af te toetsen aan de realiteit, zodat je een realistisch beeld van je eigen kunnen en vermogen gaat ontwikkelen.

STAP 4: KOM IN ACTIE EN BUIG JE NEGATIEVE GEDACHTEN OM

Tot slot heb je dit in de praktijk om te zetten naar concreet gedrag, door je voor te bereiden op de opkomst van die negatieve gedachten. Te gaan bepalen wat jou helpt om deze om te buigen naar een meer helpende mindset om deze vervolgens om te zetten naar nieuw gedrag.

Herken jij jouw in deze impostor experience? En wil jij met de impostor in jou aan de slag? Neem contact op! Ik begeleid jou graag naar meer energie en innerlijke rust!

Help! Mijn baas is een bully

Help! Mijn baas is een bully

Bij de start van het schooljaar, lanceerde ik een poll waarin ik vroeg naar jouw belangrijkste energielekken op het werk. Ik beloofde dat ik er een blog zou over schrijven. Ik dacht dat ik antwoorden zou krijgen als ‘ik krijg geen waardering’ of ‘het inefficiënt vergaderen’ of die ene collega die de kantjes ervan af loopt. Maar nee, jullie grootste ergernis was jullie ‘baas’, jullie leidinggevende. Er is zo’n quote die zegt: people don’t leave bad jobs, they leave bad bosses’. Dus wijd ik er een blog reeks aan. Welk type baas jouw energie laat wegstromen en wat je eraan kan doen. Deze week, elke dag een korte blog. Volgende bazen komen aan bod: Linda, de micromanager, Kurt, de bully, Bert, de natte eend en Anna, de conflictvermijder. Ik overdrijf in de stereotypering en natuurlijk zijn er varianten, mildere versies en combinaties in het bedrijfsleven te vinden. Maar voor wat structuur en leesbaarheid, worden er duidelijke typetjes neergezet.

En als ik jullie mag geloven, hebben jullie echt nog last van ‘bazen’ en ‘managers’. Dus we hebben dringend nood aan meer ‘leiders’.

Hieronder hoe jullie je ‘bazen’ gestereotypeerd hebben en hoe deze de energie doen wegstromen. Ik geef je telkens per ’type’ praktische tips om ermee om te gaan zodat jij jouw energie er niet langer aan verliest.

[/et_pb_divider][/et_pb_column]

Maak kennis met Kurt The Bully

Kurt is bij de eerste kennismaking een charismatisch en vriendelijk man. Niks doet op dat moment vermoeden dat er aan de achterkant bij het kleinste vonkje een bully tevoorschijn komt. Kurt straalt zelfvertrouwen uit, hakt knopen door, blijft recht staan in crisis, dit laatste weliswaar ten koste van anderen. Zijn strategie is ‘verdeel en heers’ en dit kan hij lang volhouden. Hij creëert chaos in de organisatie omwille van zijn impulsiviteit en onvoorspelbaar gedrag en slaagt erin om schijnbaar als enige rustig te blijven hierin. Hierdoor straalt zijn lamp naar boven, terwijl de mensen onder hem in duisternis achter blijven. En toch slaagt Kurt erin als meestermanipulator om loyaliteit van zijn medewerkers af te dwingen en vergoeilijken collega’s zijn gedrag met uitspraken als ‘hij doet toch veel voor het bedrijf, hij doet ook goede dingen, hij bedoelt het zo niet, etc…’ Kurt leeft volgens het motto ’the survival of the strongest’ en zal er dus alles aan doen om de sterkste te zijn, zelfs als dit betekent dat hij over lijken moet gaan.

De positieve intentie van Kurt zijn ‘bully’ gedrag is dat hij ten alle tijden wil vermijden om gezichtsverlies te lijden en dus moeten het de anderen zijn die ‘lijden’, ‘schuldig zijn’, ‘fouten maken’, etc… aan hem kan het zeker en vast niet liggen. Onder zijn bully gedrag zit een klein gekwetst jongetje dat heel bang is om opnieuw gekwetst te worden. Aanval is dus de beste verdediging. Hoe groter een bully is, hoe groter de onderliggende kwetsuur en kwetsbaarheid.

Wanneer Kurt op kantoor is, roddelt hij over anderen, zelfs als ze in de buurt zitten en het kunnen horen. Om zijn wil door te drijven, roept en tiert hij en schuwt hierbij geen enkele manipulatietechniek: dreigen, emotioneel chanteren, onder druk zetten, inspelen op angsten, etc…

Wanneer hij in de buurt is, is de sfeer gespannen. Collega’s rondom hem vertrouwen het niet als hij goed gezind rondloopt want dit kan elk moment omslaan en wanneer zijn gezicht een donderwolk is, kan je ook maar beter uit zijn buurt blijven. Kortom, wanneer Kurt in de buurt is, is het nooit gewoon ontspannen of gezellig. Tenzij hij beslist dat het ontspannen en gezellig moet zijn en dan zijn anderen die niet meedoen aan zijn positive vibe van dat moment (omdat ze hem niet vertrouwen), the party poopers.

Wanneer hij iets aanvoelt als kritiek op hem persoonlijk, dan ontploft hij of wanneer iets niet loopt zoals hij het voor ogen had, wordt hij agressief. Hij is impulsief en onvoorspelbaar en dit maakt het vaak onmogelijk om goed te doen voor hem. Het effect op zijn omgeving is ‘angst’. Angst om een verkeerd woord te zeggen of een fout te maken.

Fouten worden dan ook meestal verborgen en wanneer er iets misloopt gaat hij op zoek naar een schuldige die hij vervolgens publiekelijk ‘afmaakt’. Je zal de volgende keer wel twee keer nadenken vooraleer je hem tegen de borst stoot.

Wanneer je Kurt laat merken dat hij te ver is gegaan, gooit hij het over een ander boeg en gaat hij jou vervolgens ‘paaien’: zo erg was het toch niet, hij stond nu eenmaal serieus onder druk en jij moet daar zo zwaar niet aan tillen, toch? Je trekt een streep eronder in goed geloof en nog voor je het weet, zit je in exact dezelfde situatie. Wanneer hij erin slaagt jou te laten geloven dat het aan jou ligt, dat je niet goed genoeg je best doet, ga je heel erg je best doen om hem tevreden te houden, maar wat je ook doet, het zal nooit genoeg zijn. Uiteindelijk geraak je leeg en uitgeblust.

Wat is een betere strategie dan blijven te proberen om goed te doen voor de Bully:

1. Realiseer je dat wat je ook doet, jij gaat de Bully niet goed gezind kunnen blijven houden, dat kan alleen hijzelf. Jij bent niet verantwoordelijk voor zijn emotioneel onvolwassen gedrag, dus blijf je niet aanpassen aan hem. Dit heeft geen zin.

2. Streel zijn ego, daar is hij gevoelig voor: Zoek naar wat er goed is aan zijn aanpak en geef hem hierover een compliment. Vul vervolgens aan met een suggestie om hem nog meer te laten ‘shinen’ ipv je kritiek te uiten. Kritiek kan hij niet verdragen.

3. Hou voor ogen dat het zijn strategie is om zijn kwetsbaarheid te beschermen. Een strategie met negatieve consequenties op zijn omgeving, maar wel ingegeven vanuit onzekerheid. Dus wees je bewust dat hij diep van binnen heel angstig is en dat het vanuit deze angst is dat hij reageert.

4. Creëer afstand voor je eigen emotioneel en mentaal welzijn. Blijf in de mate van het mogelijke uit zijn buurt. Zorg dat er bij gesprekken altijd een derde partij aanwezig is, zeker wanneer je je niet veilig voelt bij hem.

5. Realiseer je dat hij niet zal veranderen en dat wanneer hij vriendelijk is en jou complementeert dit bij zijn manipulatiestrategie hoort om zijn zin door te drijven. Hij is niet ineens veranderd. Hier is meer voor nodig, zoals oprechte excuses bijvoorbeeld.

6. Blijf rustig. Wanneer hij tekeer gaat in een vergadering of in een persoonlijk gesprek, blijf zelf rustig, zeg dat je zo niet verder wenst te praten en verlaat de kamer.

7. Kaart het probleem aan bij een vertrouwenspersoon. Een echte bully als leidinggevende, kan je vaak niet als medewerker alleen opgelost krijgen. Dit vraagt een gespecialiseerde begeleiding.

8. Zoek begeleiding in het oefenen met omgaan met de spanning die hij creëert zodat je niet telkens in gedrag vervalt om hem te pleasen of gunstig te stemmen, maar dat je dicht bij jezelf leert te blijven en gezonde grenzen leert aangeven.

9. Als de sfeer te toxisch en jouw welzijn te hard beïnvloedt, vraag om naar een ander team te mogen gaan

10. Stop met het gedrag te ‘vergoeilijken’, met zijn ongepaste grappen te lachen of mee te roddelen en moedig je collega’s aan hetzelfde te doen. Het is door het telkens ‘goed te praten’ dat het kan blijven bestaan en hij niet de consequenties van zijn gedrag moet dragen.

11. Spreek de taal van de Bully, dat is de enige taal die hij begrijpt. Praten over hoe jij je daarbij voelt, ervaart hij als een zwakte en zal dit ‘gebruiken’ wanneer het hem uitkomt. Hij spreekt de taal van de wil en de macht. Ook al is dit uit jouw comfort zone en ver weg van wie jij in essentie bent, het is het enige wat hij begrijpt. En tenslotte wil je dat hij jou ook eens begrijpt :-). Heb je er genoeg van? Zeg het dan ook zo zwart wit en zeg waar het op staat, maar blijf rustig en laat je niet meeslepen in de emotie op die manier hou jij de controle over het gesprek. Wees je wel bewust dat wie tegen de bully ingaat, hiervoor zal moeten boeten. Als hij door zijn management gezien wordt als goede leider, loop je een reëel risico om het onderspit te delven.

Doe jij je job op zich graag, maar heb je last van je leidinggevende? Zit je met ergernissen of frustraties?

Wil je graag begeleid worden in ‘how to manage your boss’ en het beste maken van jullie samenwerking zodat je terug met plezier kan gaan werken? Neem contact op! Ik begeleid jou graag!

Help! Mijn baas is als een natte eend.

Help! Mijn baas is als een natte eend.

Bij de start van het schooljaar, lanceerde ik een poll waarin ik vroeg naar jouw belangrijkste energielekken op het werk. Ik beloofde dat ik er een blog zou over schrijven. Ik dacht dat ik antwoorden zou krijgen als ‘ik krijg geen waardering’ of ‘het inefficiënt vergaderen’ of die ene collega die de kantjes ervan af loopt. Maar nee, jullie grootste ergernis was jullie ‘baas’, jullie leidinggevende. Er is zo’n quote die zegt: people don’t leave bad jobs, they leave bad bosses’. Dus wijd ik er een blog reeks aan. Welk type baas jouw energie laat wegstromen en wat je eraan kan doen. Deze week, elke dag een korte blog. Volgende bazen komen aan bod: Linda, de micromanager, Kurt, de bully, Bert, de natte eend en Anna, de conflictvermijder. Ik overdrijf in de stereotypering en natuurlijk zijn er varianten, mildere versies en combinaties in het bedrijfsleven te vinden. Maar voor wat structuur en leesbaarheid, worden er duidelijke typetjes neergezet.

En als ik jullie mag geloven, hebben jullie echt nog last van ‘bazen’ en ‘managers’. Dus we hebben dringend nood aan meer ‘leiders’.

Hieronder hoe jullie je ‘bazen’ gestereotypeerd hebben en hoe deze de energie doen wegstromen. Ik geef je telkens per ’type’ praktische tips om ermee om te gaan zodat jij jouw energie er niet langer aan verliest.

Maak kennis met Bert, de natte eend

Bert is een graag geziene collega op de borrel na het werk. Hij is heel gezellig en je kan er goed een pint mee pakken, hij zorgt voor sfeer en ambiance en is altijd goed gezind. Hij is een rasechte netwerker en krijgt alles geregeld vooral voor zichzelf of wat in zijn voordeel is. Regels gelden voor iedereen en hij is het bewijs dat de uitzondering de regel maakt. Voor hem gelden de regels niet en hij heeft hiervoor een perfecte verklaring. Hij begrijpt het drama dan ook niet dat erover gemaakt wordt. Zijn levensmotto is ‘we lossen de problemen op als ze zich stellen’ en dan nog soms is het zelfs beter om gewoon te wachten tot de problemen vanzelf over gaan. Alles komt en gaat toch, vindt Bert, hij begrijpt vaak niet waar iedereen zich toch zo druk over maakt. Hij vindt dat het team gewoon hun werk moet doen ipv te zeuren over zogezegde problemen. Welk probleem het ook is, hoe ernstig de situatie ook is, het glijdt van hem af zoals water van een natte eend: Kritiek op zijn leiderschap? Hij schudt eens met zijn veren en het is weg. Waarschuwen voor grote problemen die eraan komen? Hij schudt eens met zijn veren en het is weer weg. En zo gaat het met alles, het glijdt gewoon van hem af. Hij voelt zich nooit aangesproken, je kan hem niet betrappen op een taak of verantwoordelijkheid naar zich toe te trekken, ziet de problemen niet en vindt zijn medewerkers maar een stelletje pretbedervers.

De positieve intentie van Bert is om een goede sfeer te behouden en stress buiten te houden, van stress word je niet beter. Hij blijft graag zorgeloos, waarom zou je je ook zorgen maken, de wereld draait door, ook met die problemen. Mogelijks heeft Bert in het verleden moeilijke tijden gekend die hij heeft weten aan te pakken met een stevige dosis positiviteit en relativeringsvermogen. Hij heeft een olifantenhuid gekweekt, waardoor weinig hem nog echt raakt. Hij komt hierdoor wat oppervlakkig over. Zijn medewerkers voelen zich niet gehoord en geraken meer en meer gefrustreerd: als hij zijn verantwoordelijkheid niet opneemt, waarom moeten wij het dan nog doen? Meer en meer beginnen ze te denken, wat doet Bert hier eigenlijk echt voor het bedrijf? Als het hem niet deert, moeten wij er ook niet wakker van liggen? De gelatenheid groeit meer en meer.

Hoe ga je best om met de natte eend?

De natte eend kan een grote leermeester zijn voor mensen die té betrokken zijn op hun werk en hierdoor in de problemen komen omdat ze zichzelf ‘dood’ werken om allerlei problemen te voorkomen. Wanneer de natte eend jou mateloos ergert, stel jezelf dan de vraag: wat kan ik leren van hem? Waar is hij heel goed in, wat ik moeilijker kan. En hoe zou het zijn als ik daar een homeopathische dosis van innam?

Een natte eend als leidinggevende kan erg frustrerend zijn. Anderzijds kan je dit als een opportuniteit zien en zelf je koers bepalen. Zoveel te minder je hem belast met jouw problemen zoveel te beter hij jou als medewerker vindt. Hij is in dat opzicht de tegenpool van de micromanager. Zet hem in op zijn sterkte en laat hem jouw project sponsoren en op de kaart zetten bij belangrijke stakeholders.

Kom met oplossingen i.p.v. problemen, de kans dat hij jouw voorstel tot oplossing niet goedkeurt, is heel klein. Hij gaat ervan uit dat jij jouw werk en voorbereiding grondig gemaakt hebt en dat je de best geplaatste bent om met een oplossing te komen, niet hij.

Doe jij je job op zich graag, maar heb je last van je leidinggevende? Zit je met ergernissen of frustraties?

Wil je graag begeleid worden in ‘how to manage your boss’ en het beste maken van jullie samenwerking zodat je terug met plezier kan gaan werken? Neem contact op! Ik begeleid jou graag!