Hoe word ik de leider die ik weet dat ik ben?

Hoe word ik de leider die ik weet dat ik ben?

nov 10, 2025

Van lijden naar leiden: groeien in energiek leiderschap

Afgelopen week had ik een bijzonder boeiende coaching met een fantastische cliënte (ik heb alleen maar fantastische madammen en heren als cliënten, by the way 😉). Ze voelde dat ze op een kantelpunt stond. Ze was klaar om de volgende stap te zetten in haar leiderschap, maar haar omgeving zag haar blijkbaar nog niet zo.

Haar coachingsvraag luidde:
“Hoe word ik de leider die ik weet dat ik ben?”

Heb je geen zin om verder te lezen? Beluister dan gerust de podcastversie voor het volledige verhaal van deze coachingssessie.

De zoektocht naar het echte antwoord

Op zo’n moment wordt de fixer in mij – diegene die snel resultaat wil – meteen geactiveerd. Maar ik weet:

“You cannot teach a man anything; you can only help him discover it inside himself.” – Galileo Galilei

De echte, dieperliggende vraag onderzoeken we samen, zodat zij zélf kan ontdekken wat haar precies tegenhoudt om die volgende stap te zetten. Dus houd ik mijn adem in, laat stilte ontstaan en vraag haar om een tafelopstelling van haar vraagstuk te maken. Zo krijgt ze overzicht over alle elementen die met haar leiderschapsvraag te maken hebben.

Balans als fundament ⚖️

Het eerste element dat ze benoemde, noemde ze “gronding” – wat ik eerder als balans zou beschrijven.

“Als ik niet gegrond ben, omdat het te druk is, voel ik dat lichamelijk en geraak ik niet uit mijn woorden. Ik moet meer rust inbouwen om met die ambitie bezig te kunnen zijn. Maar van thuis uit heb ik meegekregen dat altijd bezig zijn het hoogste goed is.”

Ze voelde onmiddellijk hoe waar dit was. De afgelopen periode was hectisch geweest, en ze had weinig tijd genomen om echt tot rust te komen. Daardoor voelde ze te weinig ruimte om voluit in haar leiderschap te stappen.
Om een goede leider te zijn, moet je eerst en vooral een mens in balans zijn.

Wie in jou vindt dit spannend? 🙋‍♀️

Het tweede element in haar opstelling was haar onzekerheid in formele contexten. Als leider moet je leren overtuigen, onderhandelen en richting geven aan managementteams of partners — en dat kan best spannend zijn.
Ik vroeg haar: “Wie in jou vindt dit spannend?”

“Ik als jong schoolmeisje,” antwoordde ze.

Ze had schrik dat het nooit goed genoeg was, waardoor de onzekerheid het overnam. Zonder het te beseffen, werd ze in formele contexten teruggekatapulteerd naar dat jonge meisje dat thuiskwam met een rapport dat nooit goed genoeg was. Daardoor begon ze te stamelen, kwam ze niet uit haar woorden, en leek ze chaotisch.

Maar in haar werk ís ze dat meisje niet meer. Vandaag is ze een gedreven en ervaren leider in haar vakgebied – een rol die perfect past bij de context waarin ze zich bevindt. Door dit inzicht werd ze zich bewust van hoe formele situaties haar oude kwetsbaarheid triggeren.

Je plek innemen en oude patronen doorbreken

Het laatste element dat ze toevoegde, was haar natuurlijke plek.

“Ik ben de jongste thuis, ik ben gewoon dat ik het niet weet en dat ik het aan iedereen moet vragen. Op de leiderschapsplek sta je op de eerste plek (in plaats van de jongste). Ik sta dan alleen en voel me ook alleen, en dan begint het automatisme dat ik me moet aanpassen om niet alleen te zijn. Want als ik ben wie ik ben, blijf ik alleen achter. Dit is de angst die erachter zit. Een leider zijn is eenzaam en dat triggert oude pijn. Mijn automatische reactie wordt dan mezelf aanpassen en onderdanig zijn. De leiderschapsplek is de eerste plek, en om die te kunnen innemen, moet ik die spanning in mezelf leren herkennen en hanteren in plaats van me aan te passen.”

We voelden allebei hoe juist dit was. In één sessie kwam de volledige essentie van Energiek Leiderschap aan bod: groeien van lijden naar leiden, oude patronen loslaten en voluit in je missie gaan staan.

Van blijven doorgaan naar bewust leiden

Ik zag mijn cliënte de inzichten werkelijk doorvoelen. Ze besefte wat er nodig was om te evolueren van blijven doorgaan met doorgaan naar (zelf)leiderschap vanuit balans. Mijn hart maakte een vreugdesprongetje — dit was de essentie van groei in actie.

Sta jij ook op een kantelpunt?

Wil jij niet langer wachten tot anderen jou zien als leider, maar zelf die plek innemen? Ben je klaar om oude patronen los te laten en te groeien naar energiek leiderschap?

Neem vandaag nog contact op voor een vrijblijvend gesprek of ontdek mijn boek Leiden zonder lijden — en zet de eerste stap naar het leiderschap dat in jou zit.

In Leiden zonder lijden vind je praktische handvatten, herkenbare verhalen en oefeningen om jouw plek als leider in te nemen, je onzekerheden te doorbreken en zichtbaar te worden — op een manier die helemaal bij jou past.

De schaduwkant van persoonlijke groei: waarom bewustwording soms alleen voelt

De schaduwkant van persoonlijke groei: waarom bewustwording soms alleen voelt

nov 10, 2025

Wanneer je op zoek gaat naar een coach die jou begeleidt in jouw persoonlijke groei, vind je heel wat coaches die jou een fantastisch leven beloven: je komt in je kracht te staan, je gaat je mooiste leven leiden en je hoeft enkel maar wat te ‘manifesteren’ en al je dromen komen uit!
Ze filmen zichzelf vanop parelwitte stranden, badend in luxe, inspelend op het verlangen van dit mooiste leven dat ook voor jou is weggelegd…

Maar waar niemand flashy posts over maakt,
is over de schaduwkant van persoonlijke groei en bewustzijnsontwikkeling…

Alleen durven staan

Toen ik zelf begon aan mijn reis naar meer (zelf)leiderschap, zei mijn NLP-teacher Eric Schneider zaliger:

“Leven vanuit je missie betekent dat je moet durven alleen te staan.”

“Piece of cake,” dacht ik toen. Ik doe al mijn hele leven alles alleen — sterke vrouw die ik ben 💪😀 Maar de werkelijke betekenis van alleen staan gaat zoveel verder dan “alleen kunnen zijn”. Veel van mijn cliënten — en ikzelf ook — kunnen prima alleen zijn. We laden op van tijd in de natuur, genieten van rust en ruimte in ons hoofd. Onze alleentijd voelt niet eenzaam; ze is vaak voedend. Voor mij betekent dat bijvoorbeeld ’s ochtends alleen wakker worden en nieuwsbrieven schrijven met een stevige kop koffie ☕️👩🏽‍💻😀 Maar het is in contact met anderen dat het “alleen staan” pas echt voelbaar wordt.

Wil je ontdekken hoe dit komt, maar geen zin en tijd om verder te lezen? Beluister dan de podcastversie

1. Je blik op de realiteit verandert

Wat vroeger waar leek, zie je nu helemaal anders. Je hebt écht een mindset-switch gemaakt. Een cliënte van mij zei na haar terugkeer op het werk na een burn-out:

“Ik werk nu tussen allemaal overspoelde mensen. Ik zie hoe mijn collega’s hun eigen brandjes creëren, vervolgens een hele afdeling daarin meeslepen. Vroeger was ik de eerste om te blussen. Nu kijk ik toe, zie ik hoe het anders kan, en ik neem het hen niet kwalijk — ik was vroeger zelf zo.”

Je kunt dit niet meer niet zien. En dat verandert alles. Je valt niet meer terug in oude patronen, en daardoor kom je er soms buiten te staan. Je wordt gezien als diegene die niet meer meedoet, die minder geëngageerd is, of “egoïstisch” omdat je niet langer iedereen redt. In werkelijkheid ben je meer geëngageerd dan ooit — maar op een ander niveau: for the greater good, zonder jezelf of je omgeving uit te putten. Je collega’s zitten nog in hun oude realiteit. Ze kunnen niet zien wat jij ziet. En jouw rol is mildheid: mild zijn voor hun proces, zoals jij ooit onderweg was in het jouwe. Bewuster leven maakt je niet beter of slechter, alleen helderder in wat niet langer dient.

2. Je relaties veranderen

Wie aan zichzelf werkt, verandert. Je wordt bewuster van wat écht belangrijk is, wat zingeving brengt en waar je energie van krijgt. Dat kan betekenen dat sommige relaties niet meer passen. Je praat liever over dromen en doelen dan over het drama in iemand anders’ leven. Je oordeelt minder, stelt meer grenzen, en merkt dat je energie wil bewaken. Soms ontdek je dat je in bepaalde relaties vooral geeft en weinig terugkrijgt. Daar kan rouw bij horen — om vriendschappen of connecties die van betekenis veranderden, of die je loslaat. Maar groei brengt nu eenmaal verschuiving met zich mee.

3. Je behoefte aan externe goedkeuring neemt af

“Wat zullen de mensen denken?” Dat stemmetje wordt steeds stiller. Je leert beslissingen nemen op basis van je eigen waarden en normen, niet die van je omgeving. Je vertrouwt op je innerlijk kompas. Dat geeft rust — en kracht. Tegelijk groeit je verlangen naar echte verbinding. Niet oppervlakkig of vluchtig, maar met gelijkgestemden die bewust in het leven staan. En ja, die vind je niet op parelwitte stranden. Dat soort verbinding is schaars, en dat kan soms voelen als emotionele eenzaamheid. Toch is er niemand die ooit op het pad van zelfleiderschap stapte die zegt:

“Doe mij maar terug mijn oude, comfortabele, onbewuste leven.”

Klaar om dit pad te bewandelen?

Je hoeft niets radicaals te veranderen. Zelfleiderschap groeit stap voor stap, op jouw tempo. En belangrijk: ik kan niets veranderen wat jij niet wíl veranderen. Geen beloftes van een zorgeloos leven op tropische stranden — wel de realiteit van meer energie, balans en innerlijke rust. En vooral: meer diepgaande, voedende connecties met jezelf en met anderen.

👉 Voel jij dat dit het moment is om de eerste stap te zetten? Neem dan gerust contact op voor een vrijblijvend intakegesprek. Samen bouwen we verder aan jouw pad van zelfleiderschap.

Heb jij veel vrienden?

Heb jij veel vrienden?

jul 11, 2025

Twiggy, mag ik jou een vraag stellen?”

“Zeker”, lieve klant, “vraag maar…”

“Heb jij veel vrienden?”

Ik zou mezelf niet beschouwen als iemand met véél vrienden, maar wel met waardevolle vriendschappen. Of alleszins, daar streef ik naar: om de vriendschappen die ik onderhoud waardevol te houden.

“Ik zie jou regelmatig op Instagram verschijnen met je vrienden. Zelf heb ik eigenlijk niet zoveel vrienden en het voelt ook alsof ik degene ben die die vriendschappen moet blijven onderhouden… alsof ik telkens het initiatief neem en het initiatief nooit van de andere kant komt…”

Dat laatste gevoel ken ik ook heel goed, lieve klant… en net van die vriendschappen neem ik meer en meer afscheid. 

“Maar blijf je dan niet achter met een eenzaam gevoel?”

Nee, helemaal niet. Een vriendschap die enkel ‘afleiding’ of ‘invulling’ is, voelt als snel heel leeg of eenzaam. En dat is voor mij de maatstaf: met welke energie ga ik naar huis na tijd doorgebracht te hebben met die vriend(en)? Dit wil niet zeggen dat de gesprekken altijd over vrolijke dingen moeten gaan. Integendeel, het gaat over de wederzijdsheid in de relatie. Stroomt de energie in twee richtingen of is het éénrichtingsverkeer, keer op keer?

Dus nee, ik heb geen volgepropte weekends vol sociale contacten—dat put mij trouwens ook heel erg uit. Ik koester juist mijn lege weekends…

Misschien herken je dit allemaal wel: naarmate de jaren vorderen, lijkt het steeds moeilijker om bestaande vriendschappen te onderhouden of nieuwe te maken. Werk, gezin en verantwoordelijkheden nemen veel ruimte in. Toch zijn vriendschappen – juist op latere leeftijd en weliswaar de juiste vriendschappen – van onschatbare waarde voor je energie, veerkracht en levensplezier.

Waarom investeren in vriendschap je energie geeft

Goede vrienden zijn spiegels, klankborden en steunpilaren. Ze helpen je relativeren, lachen, groeien en herstellen na een moeilijke dag. Onderzoeken tonen aan dat sterke sociale verbindingen bijdragen aan een langer, gelukkiger en gezonder leven. En dat eenzaamheid even dodelijk is als roken… de moeite waard dus om je vriendschappen een energieboost te geven. Maar dit kan in onze drukke levens een hele uitdaging zijn…

Op jonge leeftijd ontstaan vriendschappen vaak vanzelf: op school, in de sportclub of via gezamenlijke hobby’s. Op latere leeftijd verandert dat. Je leven krijgt andere prioriteiten, je netwerk versnippert, en soms groeien mensen uit elkaar door verschillende levensfases, overtuigingen of interesses.
Misschien worstel je net als vele van mijn cliënten met deze vragen:

💡5 tips om deze zomer je vriendschappen te verdiepen

Maak het bespreekbaar

Durf te vragen: “Hoe gaat het écht tussen ons?”
Net zoals in een liefdesrelatie loont het om af en toe stil te staan bij de band die jullie delen. Benoem wat je waardeert én wat je mist. Durf ook een vriendschap los te laten, als jullie uit echt elkaar zijn gegroeid.

Plan bewust tijd in

Wacht niet tot het ‘toevallig’ uitkomt.
Zet een moment vast in je agenda voor een wandeling, koffiedate of telefoongesprek. Korte, regelmatige contactmomenten zijn vaak waardevoller dan zeldzame, grote uitjes.

Wees eerlijk over je behoeften

Geef aan wat voor jou belangrijk is in de vriendschap, zonder verwijten.
Misschien heb je behoefte aan meer diepgang, of juist aan luchtige ontspanning.

Sta open voor nieuwe connecties

Sluit je aan bij een netwerk, cursus of vrijwilligersinitiatief dat je interesseert. Vaak ontstaan de mooiste vriendschappen op onverwachte plekken.

Koester je inner circle

Investeer in die paar mensen bij wie je jezelf mag zijn.
Kwaliteit boven kwantiteit: het gaat niet om het aantal vrienden,
maar om de echtheid van de connectie.

Tot slot

Vriendschappen vragen aandacht, zoals met elke relatie,
vanzelf gebeurt het niet in ons drukke leven en met al die ballen die we in de lucht houden.
Maar je krijgt er zoveel voor terug.
Ze zijn een bron van energie en verbinding.

Wees de vriendschap die je zelf graag zou ontvangen

Maak vandaag nog ruimte voor die ene vriend(in) – een berichtje, een afspraak, of bied een luisterend oor.
Deze kleine gebaren maken een wereld van verschil en kunnen zo betekenisvol zijn voor jezelf en de ander.

Help, vakantie nemen hoe doe je dat?

Help, vakantie nemen hoe doe je dat?

aug 26, 2024

Dit artikel werd oorspronkelijk geschreven in 2017, maar de inzichten zijn vandaag de dag nog steeds relevant. We leven nog altijd in een tijd waarin het belangrijk is om bewust stil te staan bij de balans tussen werk en ontspanning, zelfs tijdens onze vakanties. Laat je inspireren door deze terugblik en ontdek hoe je de kunst van het ‘niks doen’ kunt omarmen voor een meer ontspannen leven.

Afgelopen week was ik op een netwerk event waar enthousiast heen en weer verteld werd over onze mooie vakantiebestemmingen, de indrukken die we hadden opgedaan en de absolute aanraders om te bezoeken. Het enthousiasme werd echter snel overstemd door de verhalen van hoe druk we het in de aanloop van de vakantie nog hadden gehad, hoe we onderweg naar de vakantiebestemming toch nog telefoon kregen, hoe we onze vakantie onderbraken voor het buitenlands bezoek dat we absoluut nog moesten ontvangen en hoe we toch ook maar vakantie namen en thuis bleven om in alle ‘rust’ bij te werken. Dit werd door de andere druk bezette netwerkers met veel begrip en herkenning onthaald dat het toch eens goed kon zijn om rustig bij te werken en dat dit ook een vorm van vakantie was.

HELP, dacht ik, dit is zo herkenbaar… en toch echt een evolutie van de laatste jaren. Vroeger werkten we toch rustig bij, in aanloop van de vakantie en werkten we rustig in, na de vakantie? Waar zijn deze tijden naartoe?

Ik moet niet verder kijken dan naar mezelf om te weten dat ik er ook schuldig aan ben. Ik verlangde al lange tijd naar mijn 4 weken vakantie, waarvan we 2 weken naar Noorwegen zouden gaan. De laatste vrijdagavond heb ik nog tot 22u zaken ‘afgewerkt’. ‘Als ik dit nog afgewerkt heb, kan ik rustig op vakantie vertrekken‘, zeg je dan tegen jezelf.

En dan het fenomeen van ‘erin komen’ in je vakantie (of voor de workaholics onder ons: het fenomeen van ‘afkicken’ van je werkverslaving ;-)):

Je ‘werkt’ dan wel niet meer, ah nee, want je bent mét vakantie, maar je werkt nog wel hard door, zij het op een ander vlak. In het begin valt het niet zo op: Je ‘werkt’ hard om alles ingepakt te krijgen, wat een hele planning was deze keer met een beperkte kofferruimte en alle weersomstandigheden in het verschiet, in combinatie met een sociaal drukbezet weekend voor je zondagnacht vertrekt. Dan kom je toe op je vakantiebestemming en start de volgende planning en organisatie: hoe gaan we het maximum uit 14 dagen Noorwegen halen? Wat willen we zeker gezien en gedaan hebben? De ‘fear of missing out’ hadden we vergeten thuis te laten ;-). Gelukkig komt op een bepaald moment de ‘noodrem’, die ons aanspoort om gewoon eens lekker niks te doen. Vroeger zou ik hier niet naar geluisterd hebben, onder het motto ‘slapen doe ik wel als ik dood ben’ (echt waar, Jezus als ik hieraan terug denk…). Nu niet meer, nu kan ik het effect van heerlijk niksen wel appreciëren als levende mens en kom ik tot de vaststelling dat op tijd en stond eens goed niksen, alleen maar de ‘kwaliteit’ van het leven verhoogt en je intenser laat genieten.

Vanwaar komt die drang toch om steeds in ‘activity modus’ te blijven, zelfs op vakantie?

Ik zie hetzelfde fenomeen bij klanten in burn-out: ze zijn dan wel niet aan het ‘werk’, maar stoppen met ‘hard werken’, doen ze allerminst. Ze gaan door op andere terreinen in hun leven uit een (misplaatst) schuldgevoel, een verantwoordelijkheidsgevoel of een schaamtegevoel naar hun omgeving toe. Ze houden grote kuis, verslinden massa’s boeken, rijden met hun familieleden overal naartoe, sommigen bouwen zelfs een nieuw huis, want nu hebben ze er ’tijd’ voor en ze voelen zich zo schuldig als ze ‘niks’ doen. Terwijl wat hun te doen staat, is juist ‘niks’.

Een vlucht uit de realiteit, bang voor confrontatie met zichzelf, anderen willen pleasen en angst om iemand teleur te stellen, een behoefte aan ‘zinvolheid’ of ‘zingeving: ‘ik doe, dus ik ben’, … (vul zelf maar in); allemaal onderliggende redenen voor deze ‘activity drive’ bij velen van ons. Het paradoxale is dat het continu ‘bezig zijn’, ons leidt naar datgene wat we net niet willen: confrontatie met onszelf en onze eigen ‘begrensdheid’, anderen én onszelf teleurstellen omdat het niet kunnen ‘nee’ zeggen, leidt tot beloftes die we niet langer kunnen nakomen, en ‘betekenisloosheid’ omdat het continu ‘bezig’ zijn telefoon, mail, etc… ons tegenhoudt om kwaliteitsvolle aandacht aan onze dierbaren te geven.

Conclusie en ‘note to self’: Vakantie nemen, hoe doe je dat?

  1. Maak van ‘niks’ doen je eerste prioriteit!
  2. Geniet van het ‘niks’ doen en ontdek welke creativiteit en kwalitatieve momenten en gesprekken er dan ontstaan met je geliefden, familie en vrienden
  3. Tot slot, als je 1) & 2) niet ziet zitten en liever lekker actief aan de gang blijft, hou dan voor jezelf volgende voor ogen en doe de check: krijg je energie van de activiteit, dan is het ok. Ervaar je het als een ‘mentale’ druk, een ‘moeten’ of een ‘sociale verplichting’, keer dan terug naar stap 1 ;-). Je zal merken dat je vanzelf weer goesting krijgt in actief bezig zijn nadat je jezelf ook ‘rust’ gegund hebt.

En uiteraard geldt het beoefenen van de kunst van het ‘dolce far niente‘, niet alleen voor tijdens de vakanties. Maar doe op tijd eens ‘niks’ het ganse jaar door. Exact wat ik nu ga doen voor de rest van deze laatste zondag van mijn vakantie. Wie doet er mee?

De mythe van wilskracht

De mythe van wilskracht

jan 17, 2023

Blue Monday & de mythe van wilskracht

Het nieuwe jaar is begonnen. Veel voornemens en grootse plannen zijn gemaakt. Als je maar voldoende wilskracht hebt, zal het je lukken om deze vol te houden, zeggen we tegen onszelf. Vol goede moed beginnen we eraan en op Blue Monday komt de confrontatie: goede voornemens zijn mislukt.

We hebben onze goede voornemens proberen vol te houden op WILSKRACHT, door tegen onszelf te zeggen dat we MOETEN volhouden. Maar onder druk van de dagelijkse realiteit zijn we vervallen in oud gekend gedrag. We geven onszelf naar ons voeten omdat we zo zwak waren dat we het niet hebben volgehouden, dat we een loser zijn. Die negatieve self-talk van onze interne criticus gaat ons zeker niet in beweging krijgen, die gaat ons eerder verlammen en het gevoel geven ‘ach het maakt toch niks uit, het is hopeloos, het lukt met toch niet’… weg goede voornemens en volgend jaar zeggen we: ik doe niet mee aan goede voornemens… Je voelt je onmachtig ipv wilskrachtig.

In deze blog deel ik de 3 secret ingredients, nodig om je doelen te realiseren vanuit energie.

Wil je ontdekken wat mijn voornemens zijn en hoe ik die secret ingredients toepas op mijn voornemens, beluister de podcastaflevering ‘de mythe van wilskracht’

De illusie van vrije keuze

Veel van wat we doen, gebeurt automatisch en onbewust. Of het nu reflexmatig grijpen naar je smartphone of naar een koekje of een sigaret is, het principe dat erachter zit, is hetzelfde. We staan er niet bij stil, het gebeurt gewoon. De trigger wordt afgevuurd: de prikkel ‘zin in een koekje’, of de gezellige sfeer die uitnodigt tot een sigaret of een drankje en het automatisch grijpen ernaar, schiet in gang. Alhoewel je WEET dat het niet goed voor je is, lijken je hersenen te zeggen, doe het toch maar en verlicht je spanning, zeker wanneer je onder druk of stress staat. Weg vrije keuze, weg wilskracht.

Don’t be so hard on yourself

Ons brein is niet geprogrammeerd om op wilskracht nieuwe gedragingen aan te leren. De oude programmaties zijn te sterk en er is dus nood aan programmatie van nieuwe patronen. Echte keuzevrijheid in gedrag vraagt het herprogrammeren van ons brein. Dit vraagt tijd en oefenen, oefenen, oefenen. Gedragsverandering is moeilijk, het kost ons ook energie om deze gewoontepatronen te doorbreken.

Hoe dan wel?  Hoe houd je het wel vol?  

connectie met je innerlijke kompas als motor tot verandering

Het is niet voldoende om gewoon nee tegen het oude te zeggen om verandering te krijgen, er moet ook een JA tegen een nieuwe realiteit aanwezig zijn. Een simpel voorbeeld is stoppen met roken: nee zeggen tegen de ongezonde sigaret (dat ze ongezond is weet je wel, maar dat is onvoldoende om te stoppen met roken) en Ja kunnen zeggen tegen het beeld van jezelf, gezond en fit, met frisse longen en witte tanden.

Positieve strategieën en dagelijkse rituelen

Vervolgens ga je positieve strategieën en dagelijkse rituelen inbouwen, zoals telkens wanneer de drang voelt opkomen om te roken, drink je een glas water, wandel je het blokje om, focus je op je ademhaling en op de gedachte dat ook deze drang voorbij gaat.

Positieve rituelen vertrekken vanuit een connectie met een belangrijke onderliggende waarde, waardoor ze energie geven ipv kosten om gedrag te veranderen.

Uit onderzoek blijkt dat succesvolle professionals, met ‘highly demanding’ jobs, burn-out voorkomen, net door het installeren van specifieke routines die ervoor zorgen dat ze zichzelf regelmatig kunnen ‘opladen’. Na verloop van tijd wordt het ‘ritueel’ vanuit die verbinding een automatisch gedrag en dit zonder dat het ons veel energie kost. Integendeel, we krijgen er energie van!

Omring je met gelijkgestemden

Zoek mensen op die het jou hebben voorgedaan, die jou aanmoedigen en die jou ondersteunen in het realiseren van je doelen. Je hoeft het ook niet allemaal alleen te doen.

En nu jij! Kick-start your 90 dagen journey

Wil jij een praktisch stappenplan om dit allemaal concreet in de praktijk tee brengen? Vollg de vier stappen naar meer focus en balans om jouw voornemens om te zetten naar een nieuwe realiteit en een nieuwe jij. Beluister de podcastaflevering van overwhelm naar focus, lees blog van overwhelm naar focus en vraag het bijbehorende e-book aan voor slechts 12 euro en ga onmiddellijk concreet aan de slag (link naar twiggy@energy-coach.be toevoegen) met de volgende vier stappen:

Concretiseer en visualiseer

Wat wil je voor jezelf? Wat is jouw intentie? Schrijf die uit alsof die er al is. Maak er een film van met jou in de hoofdrol.

Creëer momentum en goesting

Maak connectie met je innerlijk kompas. Waarom is het belangrijk voor jou om deze intentie te realiseren? Wie zal je zijn? Wat is het beeld dat je van jezelf hebt en wat is het beeld dat anderen van jou hebben.

Focus jouw mindset

Vertaal dit in een CAN DO verhaal. Gedachten komen en gaan, dus ook jouw gedachten dat het je niet zal lukken. Zorg dat je tegenover jouw can’t do verhaal, jou can do verhaal geschreven hebt, wat je luidop tegen jezelf kan voorlezen, elke keer de twijfel toeslaat. Dit zal krachtiger werken op jouw motivatie dan wilskracht.

Installeer dagelijkse rituelen

Installeer micro dagelijkse rituelen, die je gaandeweg uitbreidt. Begin klein, maar begin. Wetenschappelijk onderzoek heeft aangetoond dat mensen die strategieën en rituelen inzetten om hun gedrag te veranderen, hier het meest succesvol in zijn! je gaat niet elke dag motivatie hebben, maar een ritueel wordt onderdeel van je dagroutine, net als tanden poetsen. Herhaal gedurende 90 dagen, dit is voldoende om je brein te herprogrammeren.

Hoe kan ik jou daarbij helpen?

Ik ben met veel plezier jouw spreekwoordelijke shot onder de kont, de sponsor op de eerste rij, jouw stok achter de deur, jouw aanmoediger, jouw milde stem, want je hoeft niet alles alleen te doen.

Ik schakel ook een coach in voor het realiseren van mijn doelen. Dit jaar wil ik echt de basis gelegd hebben voor mijn eerste boek en heb ik al hulp ingeschakeld voor de content creatie, het schrijf- en marketingproces. Alsook iemand die mij heel enthousiast, en toch kritisch inhoudelijk gaat challengen.

Check de blogs waarom een coach inschakelen en de vijf voordelen van het inschakelen van een coach.

Waar wacht jij nog op? Maak vandaag nog je afspraak!

Neem contact op!

Ik voel geen verbinding met anderen

Ik voel geen verbinding met anderen

okt 4, 2022

“Ik voel geen connectie met anderen, zei hij. Het lijkt alsof ik toeschouwer ben in mijn eigen leven. Ik zie mensen die gezellig samen zijn, plezier hebben en ik doe mee, maar ik voel het niet.

Het lijkt alsof ik niet in staat ben tot een echte diepgaande connectie. Hoe komt dat toch? Zelfs als ik mijn kinderen bij mij heb, ben ik precies een toerist die passeert in hun leven. Ik zie andere papa’s spelen en hun kinderen knuffelen en ik doe dat ook wel, maar omdat het moet, niet omdat ik een echte connectie voel. En wat ik mij afvraag, is wat mij dan tegenhoudt om die diepgaande connectie tot stand te brengen en hoe doe je dat? Ik vraag me af of ik het kan? Wil je het, vraag ik hem? Ja, zegt hij, Ik wil ‘verdieping’ in mijn leven, ik wil VERBINDING kunnen voelen. Soms lijkt het alsof hier de enige plek is, waar ik mijn masker durf afzetten en met jou voel ik wel verbinding.”

Laat ons eens kijken naar VERBINDING, zeg ik en ik gooi mijn blokjes op tafel. He knows the drill ondertussen en kiest een manneke voor zichzelf. “Dit ben ik”, zegt hij en

Wat houdt mij tegen om diepgaande verbinding te voelen in mijn relaties met anderen? 

Ik vraag hem om alle elementen die met dit vraagstuk te maken hebben, in kaart te brengen, om er een map van te maken. Je hoeft het niet mooier of beter te maken dan het is, maak gewoon ruimte voor datgene wat er is, zonder iets te willen oplossen, vraag ik

Houten Poppetjes die iemand verplaatst

Hij kiest het paarse blokje, dit staat voor TIJD zegt hij, het bewust tijd maken voor diepe connecties. Ik zit middenin een ratrace al maanden, misschien wel jaren en ik maak er geen tijd voor. Ik ben 6 maanden geleden in een boek begonnen en heb het nog steeds niet uit. Ik maak geen tijd om diepe connecties te ervaren.

MIJN BREIN houdt mij tegen en legt een blauw blokje neer. Ik kan ontzettend goed RATIONALISEREN, hierdoor blijft alles lekker veilig op een afstand. Als je rationaliseert, hoef je niet naar je gevoel te gaan. En toch lijkt het alsof ik heel goed over mijn gevoelens kan praten, maar ook hier weer praat ik, niet geconnecteerd met mijn dieperliggende gevoelens.

MIJN EIGEN NEGATIEVE MINDSET, vervolgt hij en legt een zwart blokje neer. Ik zie alleen maar hindernissen en problemen. Maar dat is wel al gebeterd, sinds onze gesprekken. Maar ik zou me nog meer mogen focussen op wat goed gaat.

Eigenlijk ben ik mijn eigen grootste rem, concludeert hij, om verbinding te kunnen ervaren met anderen.

En wat betekent verdieping, verbinding voor jou?

Stel dat je het zou hebben, wat zou het betekenen en hoe zou het eruit zien in je leven, vraag ik.

Hij voegt twee kleine blokjes toe, dit zijn mijn kinderen zegt hij en verdieping zou betekenen dat ik bewuster dingen zou doen samen met mijn kinderen. Samen activiteiten doen, die het geluk van ons als gezin zou vergroten en daarin zou ik verbinding ervaren. Ik zou meer neerdalen naar hun niveau en meer een speelpapa zijn. Ik ben teveel een oude ziel. Die verbinding kunnen ervaren, is het meest waardevolle wat er is voor mij, dit bepaalt de zin van mijn leven.

Verdieping is het tegenovergestelde van sociaal wenselijk gedrag en vertellen wat ik denk dat anderen willen horen. Ik ben een groot stuk van mijn leven niet mezelf kunnen zijn. Ik wil niet langer dat sociaal wenselijk gedrag stellen. Ik wil meer mezelf kunnen zijn...

Ik wil een boek kunnen lezen, beter weten wie ik ben en tegelijkertijd voel ik, door hier nu zo bij te stil te staan, dat het eigenlijk niet meer slecht met me gaat…

En daar begint het mee hé, zegt hij… met contact maken met wat je voelt en dat leren benoemen… hij kijkt me aan, hij schiet vol en voelt de verbinding die hij net heeft gemaakt met zichzelf… nu snap ik het, zegt hij

Verbinding met jezelf is de start voor een diepe verbinding met anderen …

Ik blijf aanwezig, zonder woorden maar vol verbinding … dankbaar getuige te mogen zijn van datgene wat er gebeurt als je de ruimte laat aan datgene wat er is, zonder iets te willen oplossen.

Ben jij op zoek naar meer verbinding met jezelf en anderen?  Neem contact op, dan gaan we samen gaan we aan de slag.

Contacteer me!