Deel 2 : Tot hier en  niet verder – gezonde grenzen

Deel 2 : Tot hier en niet verder – gezonde grenzen

In deel 1 van de blog ’tot hier en niet verder’, kon je lezen hoe je ‘(on)gezonde grenzen ontwikkelt en waarom het zo belangrijk is om je grenzen aan te geven.  In deze blog ga ik dieper in op hoe je concreet een gezonde grens trekt en op een verbindende manier communiceert.

Stap 1een gezonde grens trekken, begint met het VOELEN van jouw grens.

En daar wringt het schoentje al.  Je voelt het niet eens omdat je al heel lang geleden hebt geleerd om maar niet te voelen, je aan te passen, jezelf weg te cijferen.  Je hebt dus opnieuw ZELFBEWUSTZIJN te ontwikkelen.  Terug contact leren maken wat jou energie geeft, wat belangrijk is voor jou. Welke waarden zijn belangrijk in je leven en hoe wil je hiernaar leven? Het betekent zelfliefde en zelfcompassie ontwikkelen om hiervoor te kiezen en nee te zeggen tegen een verzoek van buitenaf.  Een verzoek wat niet (meer) bij je past.

Een tweede belangrijke manier om meer ZELFBEWUSTZIJN te ontwikkelen, is terug contact te maken met je fysieke lichaam en te leren voelen wat daar te voelen is. Wanneer iemand over je grenzen gaat, voel je dit ergens in je lijf: je verstijft, je krijgt een krop in de keel, je voelt het kolken vanbinnen, je darmen beginnen te borrelen… JOUW LICHAAM REAGEERT. Wat er gebeurd of gezegd geweest is, blijft op jou plakken. Je blijft erover piekeren en in je hoofd houd je allerlei conversaties met jezelf over wat er gebeurd is.

✏️ Pak pen en papier en schrijf hierover gedurende 10 minuten: Wat precies heeft jou geraakt? Wat doet dit met jou? Welk gevoel heb je hierbij? Waar heb je echt behoefte aan? Wat zou je willen zeggen, etc… op die manier word je je meer en meer bewust van waar nu precies jouw grens ligt en wanneer die geraakt wordt.

Stap 2 :  communiceer jouw grens op een verbindende manier, zonder verwijten naar de ander

Ook al lukt het jou misschien niet op het moment zelf, je mag er altijd later op terug komen en alsnog aangeven waarmee je zit. Zeker in het begin, heb je eerst voor jezelf klaarheid te brengen in wat er nu precies in jou is omgegaan en waar je behoefte aan hebt.

Heb je hier helderheid over, communiceer jouw grens volgens de volgende vier stappen:

  1. benoem het gedrag wat niet meer werkt voor jou
  2. geef aan hoe je je hierbij voelt
  3. zeg waar je behoefte aan hebt
  4. formuleer je verzoek aan de ander

Ik voeg er graag een vijfde stap aan toe, die niet echt een aparte stap is, maar meer de energie waarmee je jouw grens communiceert en dat is :

  1. benoem jouw intentie voor het communiceren van de grens: bijv rust creëren voor jezelf, de vriendschap of samenwerking versterken, eerlijk zijn met de ander, etc…

👉 Bijv: je vriend klaagt steen en been over zijn werk, maar doet er niks aan en jij hebt het helemaal gehad hiermee want het verhindert om te genieten van een ontspannen moment met je beste vriend. Zeg dan: lieve vriend, je weet dat ik je doodgraag zie, maar we praten nu een uur over jouw problemen op het werk en het advies dat ik jou geef, lijkt niet aan te komen. Ik voel mij hier een beetje machteloos in en waar ik behoefte aan heb, is ontspanning na een drukke werkweek samen met jou, mijn dierbare vriend. Ik zou het heel erg waarderen als we het onderwerp nu kunnen veranderen en over positieve zaken kunnen praten, want die zijn er ongetwijfeld ook.

Je geeft je grens aan, je zegt wat je wel en niet meer wilt en je uit tegelijkertijd je appreciatie voor de vriendschap. Als je vriend dit niet kan horen, is het misschien tijd om een nog grotere grens te trekken en afstand te houden.

Stap 3 : herhaal jouw grens

Wellicht moeten mensen wennen aan de nieuwe jij, dus je zal jouw grenzen moeten herhalen. Dat is geen kwestie van kwade wil van de ander. Jouw grens is jouw verantwoordelijkheid, daar moet de ander niet voor zorgen. Regelmatig heb ik het gesprek met cliënten dat ze verwachten dat éénmaal je het gezegd hebt, de ander het wel zal begrepen hebben. Ze geraken teleurgesteld in de reactie van de ander: ‘dan trek ik eens een grens en dan reageert hij zo’. Je kan niet verwachten dat er automatisch een positieve en begripvolle reactie van de ander tegenover staat. Als men gewoon is van jou dat jij altijd ja knikt en nu zeg je nee, dan is het even schrikken en sommigen gaan het ook echt niet leuk vinden. Gaandeweg als jij die spanning leert verdragen en jouw grens gaat herhalen, ga je merken dat na verloop van tijd jouw omgeving dit wel ok gaat vinden en zelfs naar jou opkijkt omdat jij er zo goed in slaagt om je grens te trekken.

Blijft de ander hardnekkig over jouw grenzen gaan, mag jouw grens ook zijn om uit de relatie (vriendschappelijk of ander) te stappen.

Dit was het, tot hier en niet verder, over gezonde grenzen trekken!

Vind jij het lastig om een gezonde grens te trekken, voelt dit erg beangstigend? Ben je bang om anderen teleur te stellen en zorgt dit er keer op keer voor dat jij je laat meeslepen in iets wat je eigenlijk niet wilt? Of voel je een muur om je heen staan die je verhindert om echte verbinding te maken met anderen?

Neem contact op! Samen gaan we op weg om stap voor stap bewust te worden van jouw grens en hoe je deze op een verbindende manier kunt communiceren.

 

Tot hier en niet verder – Deel 1 gezonde grenzen

Tot hier en niet verder – Deel 1 gezonde grenzen

Ik wil niet langer over mijn grenzen laten gaan, zei hij. Ik ben altijd zo met de omgeving bezig dat ik niet bij mezelf geraak. Wanneer mensen over mijn grenzen gaan, heb ik het niet eens door. Ik voel mijn grenzen niet. Wanneer ik opkom voor wat ik wil, voel ik mij enorm schuldig. Opkomen voor mezelf, betekent dat dit ten koste gaat van de ander en dat vind ik heel moeilijk. In relaties met anderen is het all the way, dan vertel ik mijn hele leven of ik trek een muur op en houd afstand… Ik wil beter kunnen aanvoelen bij wie ik mij kwetsbaar kan opstellen en bij wie niet ipv telkens opnieuw teleurgesteld te worden. Wat ik wil kunnen zeggen tegen iemand is: tot hier en niet verder… zonder me schuldig te voelen…”

Het thema grenzen is een veel voorkomend thema bij cliënten. In deze blog neem ik je mee in hoe iemand (on)gezonde grenzen ontwikkelt. Welke mechanismen hier aan ten grondslag liggen en waarom het zo belangrijk is om een gezonde grens te trekken. In deel 2 van ‘tot hier en niet verder’, vertel ik je hoe je een gezonde grens trekt en communiceert op een verbindende manier. In de vierde summer episode van de podcast Energiek, kan je geheel nog eens beluisteren: tot hier en niet verder, over gezonde grenzen.

Hoe ontwikkel je (on)gezonde grenzen

Als baby word je geboren als een spons. Als baby heb je geen grenzen, je hangt volledig af van anderen om te overleven. Je komt met een behoefte tot verbinding op de wereld. Je hebt VERBINDING nodig om te kunnen overleven. Daarnaast ontwikkel je de behoefte aan AUTONOMIE, om je eigen IK te kunnen zijn.

Het groeien in die eigen autonomie betekent in sommige situaties een bedreiging voor de verbinding.

Maw, wanneer het kind in zijn volle autonomie gaat staan, wordt het afgewezen door de ouders. De verbinding wordt verbroken. Dit gebeurt met de beste intenties: de ouders willen het kind veilig houden, weg van gevaar of omdat ze in hun opvoeding bepaalde overtuigingen hanteren en weinig ruimte laten voor andere zienswijzen. En soms, in uitzonderlijke situaties is er helemaal geen ruimte voor de eigen autonomie omdat één of beide ouders kampt met een psychische kwetsbaarheid, zoals depressie, borderline, narcisme, etc… Het kind leert onbewust dat het niet veilig is om zichzelf te zijn of dat er iets mis is met hem. Het kind gaat vervolgens heel erg zijn best doen, de eigen behoeften opzij zetten en meer en meer zorgen voor de ouders om toch maar verbinding te kunnen houden en zich erkend, geliefd, gewaardeerd, etc… te voelen. Die strategie kan leiden tot de ontwikkeling van een grote people pleaser. Eigen grenzen worden bijgevolg niet meer gevoeld. Of het kind trekt een muur op en laat niemand meer toe.

Heb je als kind de boodschap meegekregen dat het veilig is om jezelf te zijn, je eigen autonomie en je eigen authenticiteit te onderzoeken, dan is de kans groot dat je makkelijker een gezonde grens kan aangeven. Reageerden je ouders boos, teleurgesteld of werd je afgewezen, dan heb je als kind de boodschap meegekregen dat het onveilig is om voor jezelf op te komen. Voor iemand die is opgegroeid in een toxische gezinssituatie kan de angst voor het trekken van een gezonde grens zelfs aanvoelen als een doodsangst: ze hebben het gevoel dat ze van de wereld zullen gevaagd worden wanneer ze opkomen voor zichzelf. Alsof ze op zichzelf geen bestaansrecht hebben, er niet mogen zijn. Ze ontlenen hun bestaansrecht als het ware aan het pleasen van anderen.

IT’S OK

TO SAY NO

Waarom is het trekken van gezonde grenzen zo belangrijk?

Zowel in persoonlijke als in professionele relaties is het belangrijk om gezonde grenzen te stellen. Voor jezelf én voor de ander. Zonder die duidelijke grenzen weet jouw omgeving niet waar ze aan toe zijn bij jou. Voor jezelf leidt dit al snel tot teleurstelling, frustratie of onmacht.

Het stellen van een grens, is een dienst die je aan jezelf en aan je omgeving levert: door duidelijk te zijn in hoe je wilt dat anderen jou behandelen, kan je een gezonde relatie met iemand opbouwen en komen tot een diepgaande en authentieke VERBINDING ipv in een BINDINGSPATROON vast te komen zitten (bijv. ik ben het maar waard om graag gezien te worden wanneer ik mezelf en mijn behoeften wegcijfer).

Dit vraagt enige vorm van moed. Het vraagt zelfliefde en zelfcompassie om aan te geven wat werkt voor jou en wat niet. Dit houdt het risico in dat de andere zich teleurgesteld, boos of verdrietig voelt. Leren om niet de verantwoordelijkheid over te nemen over de reactie van de andere, is dé uitdaging. Mensen die gezonde grenzen kunnen aangeven, weten waar ze voor staan en durven hier ook voor te gaan staan, met respect voor de reactie van de ander hierop, zonder hierover de verantwoordelijkheid over te nemen of zich schuldig te voelen.

Klaar om met het trekken van gezonde grenzen aan de slag te gaan?
Lees in deel 2 van ‘tot hier en niet verder hoe je een gezonde grens trekt en communiceert (link naar deel 2 vd blog)

Loop jij nog vast in je schuldgevoel?  Voel je je erg angstig wanneer je nog maar denkt aan opkomen voor jezelf tegenover een collega, leidinggevende, partner, vriend, etc…  Neem contact op!

Samen gaan we op weg om duidelijk te maken waar jouw grens ligt en hoe je die kan communiceren zonder schuldgevoel.

Autonomie en Verbinding

Autonomie en Verbinding

“Ik voel me zo schuldig” zei ze.  

“Ik blijf erover malen en manieren zoeken om het op te lossen, maar ik weet dat ik het niet opgelost krijg omdat ik gewoonweg de capaciteit niet heb in mijn team.”

 

Ik wil zo graag met hem in overleg gaan hierover. Ik wil hem graag doen inzien dat er wel een manier is die we samen kunnen uitwerken zodat hij geholpen is en ik mijn team niet moet overbelasten. Maar het lukt me nu niet om het gesprek aan te gaan. Ik voel dat ik niet sterk genoeg sta en onmiddellijk in de emotie zal schieten. Ik voel me zo machteloos in relatie tot hem…”

Kristien wil het probleem SAMEN aanpakken, vanuit CONNECTIE samenwerken en komen tot resultaat. Ze begrijpt niet hoe haar collega op een FORMELE MANIER ZIJN POINT OF VIEW wil opdringen zonder overleg. Hoe hij zich zo AFSTANDELIJK kan gedragen en louter vanuit zijn EIGEN BEHOEFTE blijft redeneren, zonder begrip voor haar argumenten. Ze vindt hem erg egoïstisch en helemaal geen team player. En het meest frustrerende is dat de organisatie zegt dat de manier waarop haar collega het aanpakt de juiste is. Zij is het probleem omdat ze een paar keer emotioneel gereageerd heeft vanuit haar machteloosheid. Ze begrijpt er niks van en vraagt zich af of ze wel capabel is. Ze neemt DE SCHULD hierover volledig op haar.

Kristien beschikt over veel PERSOONLIJKE ENERGIE (op zoek naar verbinding) en haar collega zet eerder ONPERSOONLIJKE ENERGIE (vanuit eigen autonomie) in. BEIDEN ZIJN OK, niet beter of slechter dan de andere. Afhankelijk van de context, kan het erg nuttig zijn om meer persoonlijke energie in te zetten of net meer onpersoonlijke energie. Het probleem in communicatie, samenwerken en samenleven ontstaat wanneer er geen flexibiliteit meer is in je handelen en je geen keuzevrijheid ervaart bij het inzetten van je energie.

Kenmerken autonomie & verbinding

AUTONOMIE (onpersoonlijke energie)

kunnen begrenzen
tonen zelfrespect
kunnen gepast afstand nemen
kunnen alleen zijn
zijn meer afgestemd op eigen behoeften 
formeler, reageren rationeel
voelen zich niet verantwoordelijk voor de gevoelens van anderen
respecteren de andere in zijn uniciteit
Weinig bemoeizucht
kunnen zich eenzaam en betekenisloos voelen omwille van gebrek aan verbinding met anderen
kunnen makkelijk nee zeggen

VERBINDING (persoonlijke energie)

kunnen moeilijk grenzen aangeven
centraal staat connectie- verbinding-liefde
nabijheid en samenzijn
Relatie is belangrijk
empathisch – afgestemd op de ander,        bezorgd over en begaan met anderen
emotioneel, praten vanuit gevoel
voelen zich verantwoordelijk voor de gevoelens van anderen
plaatsen samen zijn boven eigenbelang
kunnen gaan ‘bemoederen’ en door anderen ervaren worden als bemoeizuchtig 
voelen zich minder alleen of zonder betekenis net omwille van hun goede verbinding met anderen
kunnen moeilijk nee zeggen

De uitdaging voor Kristien is om nu diezelfde onpersoonlijke energie van haar collega te gaan inzetten om haar grenzen aan te geven en duidelijk te maken dat het op die manier niet zal werken voor haar. Als ze hier nog maar aan denkt, komt ze in een gewetensconflict terecht: zo zou het niet moeten gaan, het zou toch veel leuker zijn als we dit op een verbindende manier zouden kunnen oplossen in harmonie met elkaar en met veel empathie voor elkaars problemen hierin.

De realiteit is dat haar collega wellicht niet eens begrijpt wat zij hier allemaal mee bedoelt en hij ervan overtuigd is dat ze toch samen aan het werken zijn! Zij moet gewoon niet zo emotioneel reageren en haar verantwoordelijkheid opnemen. Ieder zijn verantwoordelijkheid dat zou het leven toch veel makkelijker maken.

De homeopathische dosis

Hoe zou het zijn, vraag ik haar om wat meer onpersoonlijke energie in te zetten in communicatie met hem? Om wat meer vanuit jouw autonomie te handelen ipv uit ‘samen’.

“Bah” antwoordt ze, zo wil ik helemaal niet worden, dan ben ik mezelf niet meer en ik wil helemaal geen egoïst worden, dat zou ik nooit kunnen.

Nee natuurlijk niet, zeg ik, dat is ook niet de vraag, wel dat je een homeopathische dosis inneemt.

Wat zou er mogelijk worden met een homeopathische dosis?

Ik zou mij niet zo omver laten blazen. Ik zou beter bij mijn standpunt kunnen blijven. Ik zou hem kunnen zeggen dat als hij het zo wilt, we hierover eerst een vergadering moeten houden om dit verder uit te werken. 

En wat zou het effect op jezelf kunnen zijn als je dit zo zou brengen? Ja dan zou ik mij wel sterker voelen en minder schuldig. En wat zou het effect op hem kunnen zijn van deze aanpak? Ja, hij zal misschien wel verschieten, maar hij zal misschien eindelijk eens luisteren.

En is dat nu net niet wat je wilt, vraag ik haar: dat je gehoord wordt?

ja dat is zo…

En ervaar je dit als egoïstisch van jezelf? Nee, helemaal niet, want ik moet mijn team beschermen en ik doe het voor hen. Op die manier voelt het aan alsof ik het beste kan geven aan mijn team en tegelijkertijd op een gezonde manier mijn grenzen hierin kan bewaken. En dat is eigenlijk net wat ik wil, concludeerde ze.

Wil jij ook het beste geven aan je team? In verbinding met jezelf en jouw omgeving zonder dat je over je grenzen laat lopen? Neem contact op!  Ik begeleid jou graag zodat je met meer energie in je werk en in je leven kan staan.

Van overwhelm naar focus in vier stappen

Van overwhelm naar focus in vier stappen

Een nieuw jaar, nieuwe voornemens, nieuwe intenties, nieuwe doelen… en drie weken later schiet er niks meer van over. En omgekeerd hoe kan het dat mensen ineens een klik kunnen maken en heel erg gedreven zijn om hun doelen te bereiken? En wat kan je hiervan leren?

In de vorige blog deelde ik ‘De vijf belangrijkste redenen waarom je blijft vastzitten in het gevoel geleefd te worden’.

En in deze blog neem ik je mee in de vier stappen die ervoor zorgen dat jij kan loskomen van je gevoel van ‘overwhelm’ en kan evolueren naar meer focus en balans in je leven.

MANIFESTEREN: het in werkelijkheid brengen van je gedachten, ideeën tot gebeurtenissen, evenementen, resultaten of dingen (Alan Seale, het manifestatiewiel)

1. Formuleer & visualiseer jouw intentie

‘if you can dream it, you can do it’ – Walt Disney

Heb jij een doel wat jij wilt manifesteren in je leven, in 2022, dan start het met het duidelijk formuleren van je project. Wat wil je precies bereiken? Welk resultaat wil je zien wanneer het doel gerealiseerd is? Welke film zie je afspelen? Wat ben je aan het doen? Hoe voel je je daarbij? Wat is het hoogste potentieel van je project en wat gebeurt er met jou als je dit kan waarmaken?
Het concreet benoemen van het eindresultaat zorgt ervoor dat je de eerste stap zet naar het in werkelijkheid brengen ervan. Je hersenen kunnen het onderscheid niet maken tussen een visualisatie van je doel en het werkelijk uitvoeren van je doel. Vandaar dat moodboards zo goed werken, ze stimuleren of doen je hersenen geloven dat het er is. En je wordt er ontzettend blij van.

Hierdoor wordt voor jou de drempel om het werk te realiseren van je droom ook veel kleiner. Dat is de kracht van concretisatie & visualisatie.

2. Creëer momentum en goesting

If you dream of success, make sure you’re awakequoteslifetime.com

Maak connectie met je innerlijk kompas om van daaruit jouw motivatie en goesting te creëren, door jezelf volgende vragen te stellen:

  1. Wat maakt het belangrijk voor mij om deze verandering te realiseren?
  2. Hoe moet ik ZIJN om mijn doel te realiseren?
    1. Wie ben ik nu?
    2. Wie moet ik zijn om het project te kunnen realiseren?
    3. Wat vraagt dit van mij om los te laten?
    4. Wie moet ik zijn in mijn doen en laten om mijn doel te realiseren?
  3. Wat zijn de gevolgen op lange termijn als ik mijn doel niet realiseer?
  4. Is het sop de kool waard om dit te realiseren?
  5. Wat is het effect op mezelf als ik dit doel realiseer, wat is het effect op mijn zelfbeeld en op het beeld dat anderen van mij hebben? En creëer voor jezelf een fysiek anker wat je telkens terugbrengt naar dit gevoel. Iets wat je regelmatig tegenkomt, wat jou regelmatig herinnert aan het effect dat je wenst te realiseren: bv een quote op je prikbord of screensaver, een armbandje wat jou triggert. Als het ware de letterlijke knoop in je zakdoek als reminder voor je doelen.
 

3. Focus jouw mindset

Energy flows, where intention goes (Tony Robbins) – Energie volgt onze gedachte, waar wil jij aandacht aan geven?

Ken je het volgende fenomeen: je werkt hard naar je doelen en toch realiseer je ze niet omdat je stiekem tegen jezelf vertelt dat het je toch niet gaat lukken. En anderzijds, soms realiseer je zonder veel moeite jouw doelen, omdat je er vanzelfsprekend vanuit gaat dat het niet mis kan gaan. Jouw hele mindset is gericht op het realiseren van je doel, zonder afleiding of ruis vanuit je eigen innerlijke stem.
Dus creëer focus in je mindset door

  1. Jouw ‘can’t do’ verhaal om te buigen naar een ‘can do’ verhaal
  2. Dit empowering verhaal om te zetten naar een aantal positieve affirmaties die je dagelijks herhaalt bij de start van je dag.
  3. Jouw dag te starten met het werken aan je belangrijke doelen ipv met je ’to do’ list, die jou alleen maar afleidt van wat echt belangrijk is.

 

4. Installeer dagelijkse rituelen

Dream, believe, do, repeat

We kunnen heel veel dromen en ideëen hebben, maar wanneer we deze niet vertalen naar de fysieke realiteit, betekenen ze niks.
Wanneer je als doel hebt om meer Q-time met je gezin door te brengen, maar je blijft elke avond achter je scherm zitten ipv aandacht, tijd en energie te spenderen met je gezin, dan ga je op het einde van het jaar geen betere verbinding ervaren met je gezin.

Heb je als doel gezonder te leven, maar denk je, ik heb hier geen tijd voor…? Plan elke dag een wandeling in van een kwartier en kijk wat dit met je doet.

Maak het klein en begin. Stop met het bedenken waarom het allemaal niet kan, en begin gewoon

Grootse of kleinere plannen voor 2022? Nog ondersteuning nodig bij het scherp krijgen wat je precies wilt? Of bij het creëren van de juiste ‘can do’ mindset? Op zoek naar een stok achter de deur?

Neem contact op! Samen maken we van 2022 een spetterend jaar!

De vijf belangrijkste redenen waarom we blijven vastzitten in het gevoel geleefd te worden

De vijf belangrijkste redenen waarom we blijven vastzitten in het gevoel geleefd te worden

Een nieuw jaar, nieuwe voornemens, nieuwe intenties, nieuwe doelen… en drie weken later schiet er niks meer van over.

En omgekeerd hoe kan het dat mensen ineens een klik kunnen maken en heel erg gedreven zijn om hun doelen te bereiken? En wat kan je hiervan leren?

In deze blog licht ik de vijf belangrijkste redenen toe waarom je blijft vastzitten in het gevoel geleefd te worden i.p.v. jouw doelen en intenties te realiseren. En in de volgende blog geef ik jou de vier stappen om te evolueren van ‘overwhelm naar focus en balans’ in je leven. 

De vijf belangrijkste redenen waarom je blijft vastzitten in het gevoel geleefd te worden i.p.v. jouw doelen en intenties te realiseren.

 

1. Je hebt slechts een vaag doel voor ogen, of je hebt er teveel of je doelen zijn te groots.

Misschien zeg je wel in 2022 wil ik gezonder leven, maar wat dit precies betekent daar heb je geen beeld bij. Je hebt het doel verder te concretiseren in wat gezonder leven voor jou precies betekent: gaat het om beweging, gezond eten, op tijd gaan slapen, minder werken, etc…

Een tweede probleem, is dat je teveel ineens wilt: je wilt gezonder leven en je bedenkt voor jezelf om meer te gaan sporten, te gaan lopen en zwemmen, en ook nog yoga te beoefenen, te koken volgens een of andere dieetgoeroe en ook nog te gaan mediteren…. Je had voordien al een druk leven waarin je moeilijk tijd kon vinden, dus forceer jezelf niet in alles in één keer te willen aanpakken…

Tot slot, een te groot doel: je wil gezonder leven en je stelt jezelf als doel om terug te komen op je gewicht van toen je 20 was en dit ook nog eens binnen een korte tijdsspanne. Je zet jezelf hiermee gigantisch onder druk, waardoor je gaat blokkeren. Hierdoor blijft het een berg waar je maar niet overheen geraakt waardoor je al opgeeft vooraleer je goed en wel begonnen bent.

Kortom het gebrek aan focus in je doelen zorgt ervoor dat je ruimte geeft aan anderen om het voor jou in te vullen. Als jij niet concreet weet wat je wilt, zullen andere jouw tijd en energie met veel plezier innemen. Je kinderen, je partner, je ouders, je vrienden, allerlei verzoeken van buitenaf die hierdoor meer prioriteit krijgen dan jouw doelen. In the end heb je misschien wel heel veel gedaan, maar ervaar je geen voldoening en zingeving want je hebt te weinig in jouw doelen die jou op lange termijn gelukkig maken geïnvesteerd.

2. Onder druk van de dagelijkse realiteit, herval je al snel in oude gewoontes.

Stel je voor dat je jezelf tot doel gesteld hebt om in 2022 een boek te schrijven en te publiceren. Dit zal van jou vereisen dat je tijd en ruimte reserveert om hieraan te werken en dit betekent ‘nee’ zeggen tegen afleiding vanuit je omgeving. We worden snel verleid om toch JA te zeggen tegen dat leuk uitje met familie en vrienden ipv achter je pc te gaan zitten schrijven of het voelt comfortabeler om toch nog een paar uur te Netflixen, dat boek, daar beginnen we morgen aan…

Of we durven niet ‘nee’ zeggen tegen onze omgeving omdat we ons schuldig of egoïstisch voelen als we onze persoonlijk doelen prioritair maken boven het invullen of reageren op behoeften van anderen. We zeggen ja om het conflict of de spanning te vermijden.

Onder druk van de dagelijkse realiteit offeren we datgene wat we echt willen op, vanuit een automatische piloot , voor iets wat nu gemakkelijk en comfortabel voelt.

 

3. Je geraakt ontmoedigd door gebrek aan steun van onze omgeving of door je eigen innerlijke stem.

Wanneer we duidelijkheid hebben over wat we willen en klaar zijn om hier volop voor te gaan, ervaren we niet zelden weerstand vanuit onze omgeving. Jouw omgeving doet dit niet noodzakelijk met de intentie om jou naar beneden te halen of jou weg te houden van jouw doelen. Ze projecteren hun eigen ongemak, onzekerheid en misschien wel hun eigen verborgen verlangens op jou.

Of je hebt vooral last van je eigen innerlijke kritische stem die je hoofd volpraat met twijfels over jezelf en over de haalbaarheid van je doel. Jouw eigen mindset is de grootste hinderpaal voor het realiseren van je project.

 

 

4. Je bent teveel gericht op wat je zal HEBBEN eens je doel bereikt is, i.p.v. wie je vandaag, morgen en overmorgen dient te ZIJN om je doel te bereiken.

‘Jij lijkt door het leven te walsen, Twiggy’. Dat zei een vriendin tegen mij. Het klonk bijna als een verwijt dat het mij goed gaat. Alsof ik voor het geluk geboren ben, zo leek ze het wel bijna te willen stellen. Maar dat is niet zo vanzelfsprekend, het is een resultaat van een jarenlange zoektocht naar binnen en niet altijd zo blij zijn met wat je daar vindt. Daar verantwoordelijkheid voor opnemen door ermee aan de slag te gaan in mijn dagelijks leven. Telkens opnieuw bewust kiezen om te groeien, aan mezelf te werken en hierin soms keuzes maken die anderen niet zo leuk vinden. 

Het is een beetje zoals: iedereen wil miljonair zijn, maar als het erop aan komt om de dingen te doen en laten om een miljonair te worden, dan vinden we dat al direct veel minder leuk… we blijven liever met de lotto spelen en hopen op het grote lot!

Wil je bepaalde doelen bereiken in je leven, zoals bijv meer innerlijke rust ervaren, dan zal je zaken moeten loslaten, ‘zoals je gelijk willen halen in situaties’ of ‘je druk blijven maken over zaken die je toch niet kan beïnvloeden’.

Dit vraagt oefening, bewustwording en werken aan jezelf en dat brengt me bij de laatste oorzaak voor het niet realiseren van je doelen in je leven en het gevoel hebben geleefd te worden.

 

5. Niet motivatie, maar consistentie en discipline zijn jouw sleutel naar innerlijke rust, vrijheid of geluk.

Ik ben niet elke ochtend even gemotiveerd om mijn yogamat uit te rollen of om een rondje te gaan joggen… of om te werken aan mijn social media strategie (ik vrees dat laatste al helemaal niet). Dus als je rekent op een continu gevoel van motivatie om je doelen te bereiken, dan wordt het moeilijk.

Piano spelen, in flow geraken van je pianospel en de muziek die je er kan mee produceren, komt maar na vele uren oefenen en steeds sterker te worden in je vaardigheid. Niet van elke keer te wachten tot je je gemotiveerd voelt om piano te gaan oefenen.

Dit zijn de vijf belangrijkste redenen waarom je blijft vastzitten in een gevoel van geleefd te worden. Waar heb jij al eens last van? En hoe pak jij dit aan?

In de volgende blog doe ik de vier stappen uit de doeken die jou van overwhelm naar meer focus en balans in je leven brengen.

Ik heb geen geld voor kerstversiering

Ik heb geen geld voor kerstversiering

Afgelopen weekend hebben we onze kerstboom gezet, het is al 20 jaar dezelfde boom, een grote boom, geen echte. Daar hebben we bewust voor gekozen, een éénmalige investering die jaren meegaat en weinig vuil genereert. De heerlijke dennengeur fantaseren we erbij. Onze kerstdecoratie is ondertussen vintage. Goedkope, plastieken kerstballen want onze twee kittens hadden er maar al te graag hun speelgoed van gemaakt indertijd. Mijn man die fan is van alles wat op elektriciteit werkt en licht geeft, had de verlichting gekozen. Een beetje kitcherig paars/blauw (vraag maar aan onze buren die hebben er dikwijls genoeg mee gelachen). Ondertussen zijn we overgeschakeld op meer sfeervolle witte lichtjes. We zijn elk jaar wel blij met onze boom. Kerstmis is ondertussen een echte hype geworden, mede onder invloed van corona. We blijven binnen in onze bubbel en we maken het extra gezellig met kerstdecoratie, lichtjes en kaarsjes in deze uitdagende tijden.

Al een aantal jaren had ik mij voorgenomen om het met Kerstmis wat gezelliger te maken in huis en eens wat nieuwe kerstdecoratie aan te schaffen. Met als doel: ook bij ons een boom zoals in de boekskes! Maar om één of andere reden kwam het er maar niet van… elk bezoek aan de decoratiewinkel eindigde met een lege mand of juist één stuk dat zodanig in solden stond, dat ik het echt niet kon laten staan. Vol verwondering keek ik naar de volgeladen winkelkarren met allerlei mooie spullen die de mensen hun huis Christmasproof gingen maken. Ik  zag de taferelen voor mij:  gezellig samen versieren van de boom en het zoeken van een geschikte plek voor elk kerststuk. Ik vroeg me telkens af, hoe kunnen zij dat toch betalen? Zo elk jaar met de nieuwe trends meegaan? Hoeveel kerstversiering nemen ze mee, waar gaan ze dat allemaal zetten… ? Voor mezelf was de conclusie iedere keer: ik ga mijn kerstversiering toch nog maar een jaartje gebruiken, uiteindelijk is het toch best wel ok zo. 

Maar dit weekend ging het anders zijn! Vol goede voornemens zei ik tegen de meisjes: kom laten we eens gaan kijken naar de kerstafdeling in de Unikamp (dé lokale winkel voor alles wat huishouden, decoratie en speelgoed is). Ik was er helemaal klaar voor en daar stond ik weer, zoekend naar de goedkoopste kerstballen en geurkaarsen. Ik had ze in mijn mandje gelegd, er terug uit gehaald, ze vervangen door nog goedkopere kerstballen. Ik bleef met een slecht gevoel rondlopen en plots dacht  ik ‘jeeeeezus, waarom kan ik nu niet als normaal welgestelde vrouw met een eigen inkomen’ gewoon wat nieuwe kerstversiering kopen voor ons huis, zonder daar een half uur over te moeten piekeren? Het is gewoon wat kerstversiering en wat geurkaarsen, meer niet…

En toen besefte ik, telkens ik naar de winkel ga en ik iets van woondecoratie of ‘hebbedingetjes’ (spullen die weinig nut hebben, maar gewoon mooi zijn in huis) wil kopen voor mezelf, heb ik mijn vertrouwde overtuiging uit het verleden bij: Ik heb hier geen geld voor. Ik betrapte mezelf op hoe vaak ik deze gedachte had daar in de winkel… waardoor ik quasi nooit met iets buiten ga, wat niet nuttig is om te gebruiken zoals een huishoudtoestel. Iets wat ik echt nodig heb.

Ik heb ook nooit begrepen hoe mensen naar de Ikea kunnen gaan en een kar vol laden met spullen die ze niet nodig hebben, maar die natuurlijk wel hun huis mooi aankleden en gezellig maken… bij mij lijkt er al geen plaats meer in de kast of op de kast voor nog meer spullen en het is al zo snel een rommel en dan nog, het kost allemaal zoveel geld, ‘ik kan dat niet betalen…’

 

De ongeschreven regels uit je gezin van herkomst

Wij hebben daar geen geld voor, is een zin uit mijn gezin van herkomst. Die heeft mij geleerd zuinig om te gaan met mijn geld en goed te sparen. Anderzijds heeft die mij ook geleerd dat ik niet zomaar, louter en alleen voor mijn eigen plezier spullen mag kopen. Daar moet iets tegenover staan: eerst hard werken, eerst goed gespaard hebben en dan pas mag je geld uitgeven, maar liefst aan iets wat echt nodig en nuttig is. Je moet ook aan later denken en niet zomaar je geld uitgeven.

Deze overtuiging is er nog altijd bij wanneer ik naar de winkel ga. Dus ik kan heel moeilijk nutteloze, maar mooie spullen kopen voor mezelf, want mijn innerlijke stem zegt dat wij daar geen geld voor hebben.  Maar natuurlijk is deze overtuiging absurd, ik kan mij best nieuwe mooie kerstversiering veroorloven, maar mijn beperkende overtuiging is hardnekkig en dus lukt het mij maar moeilijk… (en het gekke is, in een kledingwinkel heb ik geen last van deze gedachte 😊)

Deze ongeschreven regels uit je gezin van herkomst heb je geïnternaliseerd en ze zijn jouw waarheid, volgens dewelke je leeft. Als een automatische piloot sturen ze jouw gedrag. Doorheen de jaren, ga je je losmaken van sommige regels. Soms gaat dat makkelijk, soms houden ze jou in hun macht. Laat je ze los, dan kom je in een schuldgevoel terecht waardoor het moeilijk is om je eigen gevoel te volgen (tegen de stroom in).

Wat zijn de ongeschreven regels van jouw gezin van herkomst?

Hoe bepalen deze vandaag nog hoe jij de dingen doet? En vind je deze ongeschreven regels leuk? Wat hebben ze jou gebracht? En waarin beperken ze jou? Hoe zorgen ze ervoor dat je erbij hoort bij je gezin van herkomst? En hoe zorgt leven volgens andere regels ervoor dat je risico loopt om uitgesloten te worden uit je familie?

En straks aan de kersttafel bij jouw ouders, grootouders of schoonouders, is de plek bij uitstek waar de spanningen voortkomend uit deze ongeschreven regels hoog kunnen oplopen. Want plaatsnemen aan de kersttafel, is middenin je familiesysteem gaan zitten.

Loop jij tegen de ongeschreven regels van je gezin van herkomst aan?  Wil jij je voorbereiden op een echte vreedzame kerst en niet verstrikt raken in familiale spanningen aan de kersttafel?

Schrijf je dan nu in voor een éénmalige en unieke online mini workshop: Meer begrip, rust en gezelligheid aan de kersttafel. Max 8 deelnemers op maandag 20/12 van 19u-20u

Of Neem contact op!

Samen ontrafelen we de ongeschreven regels, hoe ze jou vandaag beïnvloeden, welke een hulpbron zijn voor jou en van welke je misschien wat minder wilt gaan volgen…

En wat mijn kerstversiering betreft, ik ga het volgend jaar nog eens proberen 😂